Journal №7 (59) / 2023|KELM

WYKAZ ZAŁĄCZONYCH PLIKÓW

AKTUALNE KIERUNKI ROZWOJU EDUKACJI ARTYSTYCZNEJ NA UKRAINIE

Olga Bolshanina

aspirant кatedry Pedagogiki Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny w Krzywym Rogu (Krywy Róg, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-9000-4982
Anotation. W artykule dokonano analizy kontekstu trendów rozwoju nowoczesnej edukacji artystycznej na Ukrainie. Zidentyfikowano kluczowe problemy aktualnej sytuacji instytucji edukacji artystycznej i systemu nauczania w ogóle. Szczegółowo przeanalizowano i scharakteryzowano treść współczesnych nurtów zaproponowanych przez ukraińskich naukowców A. Kozyra i M. Picchura. Zidentyfikowano kluczowe nurty, które odpowiadają ideom i poglądom wyrażanym w twórczości teoretycznej i metodologicznej ukraińskich artystów-pedagogów pierwszej połowy XX wieku. Kompleksowo opisano istotę zarysowanych nurtów oraz dokonano analizy każdego ze zidentyfikowanych nurtów z udziałem przedstawicieli ukraińskiego szkolnictwa artystycznego. Szereg tez sformułowano zgodnie z istotnością zidentyfikowanych trendów i potrzebą ich aktywnej kontynuacji do realizacji w placówkach edukacji artystycznej na Ukrainie. Określono istotne aspekty realizacji sformułowanych kierunków dalszego kształcenia umiejętności zawodowych studentów kierunków artystycznych.
Keywords: W artykule dokonano analizy kontekstu trendów rozwoju nowoczesnej edukacji artystycznej na Ukrainie. Zidentyfikowano kluczowe problemy aktualnej sytuacji instytucji edukacji artystycznej i systemu nauczania w ogóle. Szczegółowo przeanalizowano i scharakteryzowano treść współczesnych nurtów zaproponowanych przez ukraińskich naukowców A. Kozyra i M. Picchura. Zidentyfikowano kluczowe nurty, które odpowiadają ideom i poglądom wyrażanym w twórczości teoretycznej i metodologicznej ukraińskich artystów-pedagogów pierwszej połowy XX wieku. Kompleksowo opisano istotę zarysowanych nurtów oraz dokonano analizy każdego ze zidentyfikowanych nurtów z udziałem przedstawicieli ukraińskiego szkolnictwa artystycznego. Szereg tez sformułowano zgodnie z istotnością zidentyfikowanych trendów i potrzebą ich aktywnej kontynuacji do realizacji w placówkach edukacji artystycznej na Ukrainie. Określono istotne aspekty realizacji sformułowanych kierunków dalszego kształcenia umiejętności zawodowych studentów kierunków artystycznych.

BADANIE EFEKTYWNOŚCI METODOLOGII NAUCZANIA UMIEJĘTNOŚCI MOTORYCZNYCH I ORIENTACJI ZAWODOWEJ PRZYSZŁYCH SPECJALISTÓW INFORMATYKI W PROCESIE WYCHOWANIA FIZYCZNEGO

Volodymyr Zayka

zwycięzca wydziału teorii i metod wychowania fizycznego, Ukraiński Uniwersytet Państwowy im. Mychajło Drahomanowa (Kijów Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-9872-360X
Anotation. W artykule zbadano skuteczność metodologii treningu umiejętności motorycznych i umiejętności orientacji zawodowej przyszłych specjalistów w dziedzinie informatyki. Wyniki eksperymentu pedagogicznego wykazały, że poziom zdrowia somatycznego i cech fizycznych studentów kierunków informatycznych po wdrożeniu metody eksperymentalnej nie pogorszył wskaźników zdrowia somatycznego i poziomu sprawności fizycznej przyszłych specjalistów informatyki. Jednocześnie wykazano, że skuteczność metody stosowanej w procesie wychowania fizycznego przejawiała się w dodatniej dynamice poziomu specjalnego treningu motorycznego (przy p>0,05). Ponadto stwierdzono, że doskonalenie procesu edukacyjnego wychowania fizycznego stwarza nowe możliwości doskonalenia przygotowania zawodowego studentów kierunków informacyjnych. Jednocześnie wyniki badań pozwalają stwierdzić, że zastosowanie metodologii nauczania umiejętności motorycznych i umiejętności o orientacji zawodowej na zajęciach wychowania fizycznego znacząco zwiększyło efektywność kształtowania umiejętności i zdolności istotnych zawodowo uczniów kl. kierunki informacyjne. Tym samym analiza osiągnięć edukacyjnych przyszłych informatyków w dyscyplinach cyklu kształcenia zawodowego i praktycznego wykazała, że poziom sukcesu zawodowego młodych mężczyzn w grupie eksperymentalnej wzrósł o 10,1%, a dziewcząt o 7,2%. (p<0,05), natomiast wśród uczniów grupy kontrolnej odpowiednio 6,8% i 3,4% (p>0,05).
Keywords: W artykule zbadano skuteczność metodologii treningu umiejętności motorycznych i umiejętności orientacji zawodowej przyszłych specjalistów w dziedzinie informatyki. Wyniki eksperymentu pedagogicznego wykazały, że poziom zdrowia somatycznego i cech fizycznych studentów kierunków informatycznych po wdrożeniu metody eksperymentalnej nie pogorszył wskaźników zdrowia somatycznego i poziomu sprawności fizycznej przyszłych specjalistów informatyki. Jednocześnie wykazano, że skuteczność metody stosowanej w procesie wychowania fizycznego przejawiała się w dodatniej dynamice poziomu specjalnego treningu motorycznego (przy p>0,05). Ponadto stwierdzono, że doskonalenie procesu edukacyjnego wychowania fizycznego stwarza nowe możliwości doskonalenia przygotowania zawodowego studentów kierunków informacyjnych. Jednocześnie wyniki badań pozwalają stwierdzić, że zastosowanie metodologii nauczania umiejętności motorycznych i umiejętności o orientacji zawodowej na zajęciach wychowania fizycznego znacząco zwiększyło efektywność kształtowania umiejętności i zdolności istotnych zawodowo uczniów kl. kierunki informacyjne. Tym samym analiza osiągnięć edukacyjnych przyszłych informatyków w dyscyplinach cyklu kształcenia zawodowego i praktycznego wykazała, że poziom sukcesu zawodowego młodych mężczyzn w grupie eksperymentalnej wzrósł o 10,1%, a dziewcząt o 7,2%. (p<0,05), natomiast wśród uczniów grupy kontrolnej odpowiednio 6,8% i 3,4% (p>0,05).

WYCHOWANIE PSYCHICZNE JAKO PROCES ROZWOJU INDYWIDUALNYCH MOŻLIWOŚCI UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH

Olha Movchan

aspirantka specjalności 011 Nauk o wychowaniu, pedagogika Mikołajowski Uniwersytet Narodowy im. V.O. Sukhomlynskyi (Mikołajów, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0003-3828-0052
Anotation. Artykuł poświęcony jest badaniu istoty i znaczenia wychowania psychicznego w kontekście rozwoju uczniów szkół podstawowych we współczesnym środowisku edukacyjnym. Analizuje treść pojęć rozwoju umysłowego i wychowania psychicznego, rozważa kluczowe aspekty wychowania psychicznego, określa jego cel w kontekście wymagań współczesnego społeczeństwa, co toruje drogę demokratyzacji i odrodzeniu narodowemu. Zwrócono uwagę na fakt, że edukację intelektualną uznaje się za jedną z kluczowych strategii współczesnej szkoły, która powinna dostosować się do podstawowych założeń Nowej Szkoły Ukraińskiej. Mając to na uwadze, poddano analizie problemy edukacji tradycyjnej i podkreślono potrzebę zapewnienia uczniom rozwoju umysłowego już na początkowym etapie edukacji, biorąc pod uwagę ogromną ilość informacji oraz szybki postęp naukowo-techniczny. Uwzględniono znaczenie integracji wiedzy psychologicznej i pedagogicznej dla pomyślnej realizacji wychowania psychicznego, a także podkreślono rolę procesu pedagogicznego w kształtowaniu osobowości dziecka i wspieraniu jego dalszego rozwoju. Wyciągnięto wnioski dotyczące zasadności i konieczności wprowadzania do systemu edukacji innowacyjnych metod i podejść, które sprostają wyzwaniom współczesnego społeczeństwa i przyczynią się do pełnego rozwoju umysłowego młodszych uczniów.
Keywords: Artykuł poświęcony jest badaniu istoty i znaczenia wychowania psychicznego w kontekście rozwoju uczniów szkół podstawowych we współczesnym środowisku edukacyjnym. Analizuje treść pojęć rozwoju umysłowego i wychowania psychicznego, rozważa kluczowe aspekty wychowania psychicznego, określa jego cel w kontekście wymagań współczesnego społeczeństwa, co toruje drogę demokratyzacji i odrodzeniu narodowemu. Zwrócono uwagę na fakt, że edukację intelektualną uznaje się za jedną z kluczowych strategii współczesnej szkoły, która powinna dostosować się do podstawowych założeń Nowej Szkoły Ukraińskiej. Mając to na uwadze, poddano analizie problemy edukacji tradycyjnej i podkreślono potrzebę zapewnienia uczniom rozwoju umysłowego już na początkowym etapie edukacji, biorąc pod uwagę ogromną ilość informacji oraz szybki postęp naukowo-techniczny. Uwzględniono znaczenie integracji wiedzy psychologicznej i pedagogicznej dla pomyślnej realizacji wychowania psychicznego, a także podkreślono rolę procesu pedagogicznego w kształtowaniu osobowości dziecka i wspieraniu jego dalszego rozwoju. Wyciągnięto wnioski dotyczące zasadności i konieczności wprowadzania do systemu edukacji innowacyjnych metod i podejść, które sprostają wyzwaniom współczesnego społeczeństwa i przyczynią się do pełnego rozwoju umysłowego młodszych uczniów.

CENTRA KWALIFIKACJI JAKO NOWOCZESNY MECHANIZM OCENY KOMPETENCJI ZAWODOWYCH I EFEKTYWNEGO WYKORZYSTANIA KAPITAŁU LUDZKIEGO

Olexandr Nazarkin, Oleg Podоylak

Olexandr Nazarkin, kandydat nauk pedagogicznych, profesor nadzwyczajny, profesor nadzwyczajny Katedry Inżynierii Mechanicznej, Transportu i Spawalnictwa Ukraińska Akademia Inżynieryjno-Pedagogiczna (Charków, Ukraina)
Oleg Podоylak, kandydat nauk technicznych, profesor nadzwyczajny, kierownik katedry budowy maszyn, transportu i spawalnictwa Ukraińska Akademia Inżynieryjno-Pedagogiczna (Charków, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-1384-749X, ORCID ID: 0000-0002-1477-8548
Anotation. Przeprowadzono analizę stanu i problemów wdrażania i funkcjonowania systemu ośrodków kwalifikacji (KC) na Ukrainie. W badaniach zastosowano analizę, uogólnienie, metodę matematyczno-statystyczną, graficzną i podejście systematyczne. Obiektem badań były: ramy regulacyjne, standardy zawodowe, publikacje naukowe, rejestr kwalifikacji. Przeprowadzono analizę rynku usług potwierdzania kwalifikacji zawodowych w podziale na obszary i terytorialnie. Ustalono, że na Ukrainie jako całości, a w szczególności w obwodzie charkowskim, liczba CC nie odpowiada obiektywnemu zapotrzebowaniu na tego typu usługi. Udowodniono celowość utworzenia ośrodka w oparciu o kwalifikacje zawodowe „spawacza elektrycznego spawania ręcznego” i „tokarza”. Przeprowadzono analizę regulacji regulacyjno-prawnych dotyczących procedury tworzenia i akredytacji CC oraz zapewnienia ich skutecznego funkcjonowania. Opisano procedurę i zaproponowano algorytm otwierania CC. Wdrożenie Krajowego Systemu Kwalifikacji (KSS) w nowoczesnych warunkach stwarza szansę dla specjalistów, którzy posiadają odpowiednie doświadczenie i wiedzę, ale nie posiadają dyplomu, na potwierdzenie swoich kwalifikacji zawodowych i zdobycie pracy, a dla państwa, w formę pracodawców, jak najefektywniejsze wykorzystanie kapitału ludzkiego w oparciu o ocenę kompetencji zawodowych przez ośrodki kwalifikacji.
Keywords: Przeprowadzono analizę stanu i problemów wdrażania i funkcjonowania systemu ośrodków kwalifikacji (KC) na Ukrainie. W badaniach zastosowano analizę, uogólnienie, metodę matematyczno-statystyczną, graficzną i podejście systematyczne. Obiektem badań były: ramy regulacyjne, standardy zawodowe, publikacje naukowe, rejestr kwalifikacji. Przeprowadzono analizę rynku usług potwierdzania kwalifikacji zawodowych w podziale na obszary i terytorialnie. Ustalono, że na Ukrainie jako całości, a w szczególności w obwodzie charkowskim, liczba CC nie odpowiada obiektywnemu zapotrzebowaniu na tego typu usługi. Udowodniono celowość utworzenia ośrodka w oparciu o kwalifikacje zawodowe „spawacza elektrycznego spawania ręcznego” i „tokarza”. Przeprowadzono analizę regulacji regulacyjno-prawnych dotyczących procedury tworzenia i akredytacji CC oraz zapewnienia ich skutecznego funkcjonowania. Opisano procedurę i zaproponowano algorytm otwierania CC. Wdrożenie Krajowego Systemu Kwalifikacji (KSS) w nowoczesnych warunkach stwarza szansę dla specjalistów, którzy posiadają odpowiednie doświadczenie i wiedzę, ale nie posiadają dyplomu, na potwierdzenie swoich kwalifikacji zawodowych i zdobycie pracy, a dla państwa, w formę pracodawców, jak najefektywniejsze wykorzystanie kapitału ludzkiego w oparciu o ocenę kompetencji zawodowych przez ośrodki kwalifikacji.

POJĘCIA „TWÓRCZOŚCI”, „AUTORA”, „DZIEŁA” W SZTUCE WSPÓŁCZESNEJ I WYMIARZE PRAWNYM

Olha Umanets, Liudmyla Perevalova

Olha Umanets, kandydat studiów artystycznych, profesor nadzwyczajny, profesor nadzwyczajny Katedry Kulturoznawstwa Krajowego Uniwersytetu Prawa im. Jarosława Mądrego (Charków, Ukraina)
Liudmyla Perevalova, kandydat nauk filozoficznych, profesor nadzwyczajny, profesor Wydziału Prawa Narodowego Uniwersytetu Technicznego „Charkowski Instytut Politechniczny” (Charków, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0008-2113-1292, ORCID ID: 0000-0001-5182-2838
Anotation. W artykule podkreślono obszary problemowe prawa autorskiego i praw pokrewnych, zdeterminowane globalnym znaczeniem kapitału ludzkiego i kreatywności w kulturze społeczeństwa informacyjnego, zmianami stylistycznymi, gatunkowymi, językowymi i ekspresyjnymi w praktyce artystycznej metanowoczesności. Dysonans rozumienia pojęć „twórczość” i „dzieło” w historii sztuki zarysowuje się w ich pojęciowo-treściowym i duchowym znaczeniu, a na polu prawnym – zarówno od pozycji efektywnej, materialno-podmiotowej, jak i wartości ostatecznej. jak niuanse pozycjonowania pojęcia „autor”. Ujawniono, że uznane w historii sztuki wyznaczniki współczesnej refleksji artystycznej – intertekstualność, operowanie „kodami” – symbolami, cytatami i aluzjami, kolaż, polistylistyka, rozpowszechnianie folkloru, sztuka akademicka i masowa, priorytet nowatorskiego łączenia – problematyzują w z zakresu prawa kwestia oryginalności dzieła, istoty i specyfiki cytatu. Synteza sztuk, zmiany w hierarchii ich środków wyrazu, rozwój syntetycznych praktyk artystycznych, częściowe utrwalenie dzieła w wyniku identyfikacji autora i wykonawcy, praktyka remiksowania itp. są pozycjonowane jako czynniki za wyjaśnienie pojęć prawa autorskiego i praw pokrewnych.
Keywords: W artykule podkreślono obszary problemowe prawa autorskiego i praw pokrewnych, zdeterminowane globalnym znaczeniem kapitału ludzkiego i kreatywności w kulturze społeczeństwa informacyjnego, zmianami stylistycznymi, gatunkowymi, językowymi i ekspresyjnymi w praktyce artystycznej metanowoczesności. Dysonans rozumienia pojęć „twórczość” i „dzieło” w historii sztuki zarysowuje się w ich pojęciowo-treściowym i duchowym znaczeniu, a na polu prawnym – zarówno od pozycji efektywnej, materialno-podmiotowej, jak i wartości ostatecznej. jak niuanse pozycjonowania pojęcia „autor”. Ujawniono, że uznane w historii sztuki wyznaczniki współczesnej refleksji artystycznej – intertekstualność, operowanie „kodami” – symbolami, cytatami i aluzjami, kolaż, polistylistyka, rozpowszechnianie folkloru, sztuka akademicka i masowa, priorytet nowatorskiego łączenia – problematyzują w z zakresu prawa kwestia oryginalności dzieła, istoty i specyfiki cytatu. Synteza sztuk, zmiany w hierarchii ich środków wyrazu, rozwój syntetycznych praktyk artystycznych, częściowe utrwalenie dzieła w wyniku identyfikacji autora i wykonawcy, praktyka remiksowania itp. są pozycjonowane jako czynniki za wyjaśnienie pojęć prawa autorskiego i praw pokrewnych.

NIEKTÓRE ASPEKTY OGLĘDZIN ZWŁOK NA MIEJSCU ZDARZENIA I WYZNACZENIE BADANIA KRYMINALISTYCZNEGO

Oleksandr Hruzd, Olha Lytvynenko

Oleksandr Hruzd, kandydat nauk prawnych, starszy wykładowca wydziału organizacji dochodzenia przedprocesowego Instytutu Edukacyjno-Naukowego Krzywy Róg Donieckiego Państwowego Uniwersytetu Spraw Wewnętrznych (Krywy Róg, Ukraina)
Olha Lytvynenko, Doktor filozofii w specjalności 081 „Prawo”, Profesor nadzwyczajny Katedry Organizacji Dochodzeń Przygotowawczych Instytutu Edukacyjno-Naukowego Krzywego Rogu Donieckiego Państwowego Uniwersytetu Spraw Wewnętrznych (Krywy Róg, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-0370-3791
Anotation. Artykuł poświęcony jest problematyce oględzin zwłok na miejscu zdarzenia i późniejszego wyznaczenia natychmiastowego badania kryminalistycznego zwłok. Ustalono, że istnieją pewne luki w przepisach prawnych, które nie pozwalają śledczemu na pełne i skuteczne przeprowadzenie dochodzenia przygotowawczego. Problematyczną kwestią jest legislacyjne ustalenie możliwości przeprowadzenia przed wpisem informacji do Jednolitego Rejestru Postępowań Przygotowawczych jedynie oględzin miejsca zdarzenia, bez wskazania możliwości oględzin zwłok. Zwrócono uwagę, że opóźnienie badania zwłok i późniejsze wyznaczenie badania kryminalistycznego zwłok może niekorzystnie wpłynąć na gromadzenie informacji dowodowych. Ustalono, że oględziny zwłok należy przeprowadzić możliwie jak najszybciej po ich odnalezieniu na miejscu zdarzenia, a niezwłocznie po jego oględzinach zlecono badanie kryminalistyczne w celu ustalenia przyczyny śmierci itp. Proponuje się wprowadzenie zmian w kodeksie postępowania karnego Ukrainy, które poprawią obowiązujące przepisy i usprawnią pracę organów dochodzeniowo-śledczych.
Keywords: Artykuł poświęcony jest problematyce oględzin zwłok na miejscu zdarzenia i późniejszego wyznaczenia natychmiastowego badania kryminalistycznego zwłok. Ustalono, że istnieją pewne luki w przepisach prawnych, które nie pozwalają śledczemu na pełne i skuteczne przeprowadzenie dochodzenia przygotowawczego. Problematyczną kwestią jest legislacyjne ustalenie możliwości przeprowadzenia przed wpisem informacji do Jednolitego Rejestru Postępowań Przygotowawczych jedynie oględzin miejsca zdarzenia, bez wskazania możliwości oględzin zwłok. Zwrócono uwagę, że opóźnienie badania zwłok i późniejsze wyznaczenie badania kryminalistycznego zwłok może niekorzystnie wpłynąć na gromadzenie informacji dowodowych. Ustalono, że oględziny zwłok należy przeprowadzić możliwie jak najszybciej po ich odnalezieniu na miejscu zdarzenia, a niezwłocznie po jego oględzinach zlecono badanie kryminalistyczne w celu ustalenia przyczyny śmierci itp. Proponuje się wprowadzenie zmian w kodeksie postępowania karnego Ukrainy, które poprawią obowiązujące przepisy i usprawnią pracę organów dochodzeniowo-śledczych.

REAKTUALIZACJA DZIAŁALNOŚCI HRYHORIJA SKOWORODY NA UKRAINIE PO INWAZJI NA PEŁNĄ SKALĘ

Mariia Kuleshir

nauczyciel wydziału języków germańskich i romańskich Kijowski Narodowy Uniwersytet Lingwistyczny (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-6538-8857
Anotation. Artykuł poświęcony jest wszechstronnym sposobom reaktualizacji twórczości wybitnego ukraińskiego filozofa, myśliciela i pisarza Hryhorija Skoworody, którego postać zajmuje wybitne, bez przesady, wyjątkowe miejsce w konstelacji ikonicznych postaci ukraińskiej przestrzeni kulturowej. Wywiad nawiązuje do ostatnich projektów zrealizowanych jesienią 2023 r., poświęconych przemyśleniu postaci, idei i twórczości Skoworody, w szczególności albumu muzycznego i edukacyjnego filmu dokumentalnego. Podkreśla się, że reaktualizacja Skoworody za pomocą muzyki popularnej i kina non-fiction jest właściwa i naturalna. Podkreśla się, że projekty skupiają się wokół idei Skoworody, które szczególnie wpisują się w rzeczywistość militarną Ukrainy, gdyż sytuacja kryzysowa społeczeństwa ukraińskiego XVIII w. zbiega się w pewnym stopniu z katastrofą militarną na obecnej Ukrainie.
Keywords: Artykuł poświęcony jest wszechstronnym sposobom reaktualizacji twórczości wybitnego ukraińskiego filozofa, myśliciela i pisarza Hryhorija Skoworody, którego postać zajmuje wybitne, bez przesady, wyjątkowe miejsce w konstelacji ikonicznych postaci ukraińskiej przestrzeni kulturowej. Wywiad nawiązuje do ostatnich projektów zrealizowanych jesienią 2023 r., poświęconych przemyśleniu postaci, idei i twórczości Skoworody, w szczególności albumu muzycznego i edukacyjnego filmu dokumentalnego. Podkreśla się, że reaktualizacja Skoworody za pomocą muzyki popularnej i kina non-fiction jest właściwa i naturalna. Podkreśla się, że projekty skupiają się wokół idei Skoworody, które szczególnie wpisują się w rzeczywistość militarną Ukrainy, gdyż sytuacja kryzysowa społeczeństwa ukraińskiego XVIII w. zbiega się w pewnym stopniu z katastrofą militarną na obecnej Ukrainie.

ODNIESIENIE SEMANTYCZNE JEDNOSTEK -UN-/-UNE I ICH OKREŚLONOŚĆ/ NIEOKREŚLONOŚĆ W IDIOMACH FRANCUSKICH

Olga Chaplya, Victoriia Jovdii

Olga Chaplya, profesor nadzwyczajny Katedry Filologii Francuskiej Wydziału Języków Obcych Lwowskiego Uniwersytetu Narodowego im. Iwana Franki (Lwów, Ukraina)
Victoriia Jovdii, starszy wykładowca katedry języków romańskich i literatury zagranicznej Użhorod Państwowy Uniwersytet (Użhorod, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-6213-3392, ORCID ID: 0000-0002-8871-4627
Anotation. Artykuł poświęcony jest badaniu cech gramatycznych i komunikacyjnych kategorii liczby pojedynczej/ mnogiej we frazeologii francuskiej, reprezentowanej przez jednostki -un/-une, które mogą jednocześnie wyrażać wielkość liczbową, pełniącą funkcję gramatyczną przedimka nieokreślonego. Badanie opiera się na fakcie, że referencyjność semantyczna jednostek -un/-une w jednostkach frazeologicznych ma charakter metaforyczny, a znaczenie ilości przejawia się w wewnętrznej homonomasjologicznej strukturze pojęć, ich genezie i niejednoznaczności funkcjonalnej. Ilościowa referencja jednostek -un/-une jest zawsze aktualizowana i odzwierciedlana w świadomości uczestników komunikacji, zaś ich formy gramatyczne są jedynie środkiem przekształcenia tej cechy. Przedimek nieokreślony -un/-une pełni w związkach złożonych głównie rolę gramatyczną i nie pełni żadnej decydującej funkcji w interpretacji metaforycznego znaczenia idiomu. Treść semantyczna ilości odzwierciedla się więc jako określoność/nieokreśloność, natomiast jakość przejawia się w strukturze kategorii gramatycznej określonej/nieokreślonej. Badano takie podejście do tożsamości semantycznej, a strukturę semantyczną jednostek frazeologicznych analizowano z punktu widzenia determinacji/nieokreśloności. Ustalono, że liczba pojedyncza deterministyczna różni się od liczby pojedynczej nieokreślonej; że jest ona jednocześnie aktualizowana na poziomie logiczno-semantycznym, co wyjaśnia etymologiczny charakter jednostek frazeologicznych.
Keywords: Artykuł poświęcony jest badaniu cech gramatycznych i komunikacyjnych kategorii liczby pojedynczej/ mnogiej we frazeologii francuskiej, reprezentowanej przez jednostki -un/-une, które mogą jednocześnie wyrażać wielkość liczbową, pełniącą funkcję gramatyczną przedimka nieokreślonego. Badanie opiera się na fakcie, że referencyjność semantyczna jednostek -un/-une w jednostkach frazeologicznych ma charakter metaforyczny, a znaczenie ilości przejawia się w wewnętrznej homonomasjologicznej strukturze pojęć, ich genezie i niejednoznaczności funkcjonalnej. Ilościowa referencja jednostek -un/-une jest zawsze aktualizowana i odzwierciedlana w świadomości uczestników komunikacji, zaś ich formy gramatyczne są jedynie środkiem przekształcenia tej cechy. Przedimek nieokreślony -un/-une pełni w związkach złożonych głównie rolę gramatyczną i nie pełni żadnej decydującej funkcji w interpretacji metaforycznego znaczenia idiomu. Treść semantyczna ilości odzwierciedla się więc jako określoność/nieokreśloność, natomiast jakość przejawia się w strukturze kategorii gramatycznej określonej/nieokreślonej. Badano takie podejście do tożsamości semantycznej, a strukturę semantyczną jednostek frazeologicznych analizowano z punktu widzenia determinacji/nieokreśloności. Ustalono, że liczba pojedyncza deterministyczna różni się od liczby pojedynczej nieokreślonej; że jest ona jednocześnie aktualizowana na poziomie logiczno-semantycznym, co wyjaśnia etymologiczny charakter jednostek frazeologicznych.

POWTÓRZENIE W SYSTEMIE WSPÓŁCZESNYCH JĘZYKOWYCH TECHNOLOGII MEDIALNYCH. CZĘŚĆ 1

Larysa Shulinova

kandydat nauk filologicznych, profesor nadzwyczajny, Adiunkt w Katedrze Stylistyki i Komunikacji Językowej Dydaktyczno-Naukowy Instytut Filologiczny Kijowski Uniwersytet Narodowy Tarasa Szewczenki (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-1902-9191
Anotation. Artykuł stanowi pierwszy etap badań nad funkcjonalnym zasobem powtórzenia jako językowej technologii medialnej we współczesnej komunikacji medialnej. Na materiale tekstów medialnych różnych autorów opublikowanych w mediach tradycyjnych i społecznościowych za okres od stycznia 2023 r. do grudnia 2023 r. z wykorzystaniem metod ogólnonaukowych i specjalistycznych poszczególnych humanitarnych dziedzin nauki, w szczególności analizy porównawczej i porównawczej, interpretacyjnej, semantyczno-stylistycznej, analizy treści i monitoringu przeprowadzono analizę naukową językowej technologii powtórzeń z funkcjonalnego punktu widzenia i wskazano dominujące sposoby jej realizacji. Stwierdzono, że powtórzenie jako językowa technologia medialna realizuje funkcję tekstotwórczą, czyli jest środkiem architektury tekstu medialnego, a także funkcję oddziaływania lub manipulacji poprzez istotne dla autora nominacje, aksjologiczne, identyfikacyjne i funkcje rozpoznawania w tekstach medialnych o różnej tematyce i kierunkach. Środki realizacji definiowane są jako rytmiczne typy powtórzeń, słowa kluczowe, znaczniki językowe, refreny, środki syntaktyczne, peryfraza i tautologia, środki językowe w połączeniu ze środkami niewerbalnymi, co ujawnia nieliniową specyfikę współczesnych tekstów medialnych. Należy zauważyć, że kilka funkcji można zaimplementować w jednym tekście za pomocą powtarzania różnych środków.
Keywords: Artykuł stanowi pierwszy etap badań nad funkcjonalnym zasobem powtórzenia jako językowej technologii medialnej we współczesnej komunikacji medialnej. Na materiale tekstów medialnych różnych autorów opublikowanych w mediach tradycyjnych i społecznościowych za okres od stycznia 2023 r. do grudnia 2023 r. z wykorzystaniem metod ogólnonaukowych i specjalistycznych poszczególnych humanitarnych dziedzin nauki, w szczególności analizy porównawczej i porównawczej, interpretacyjnej, semantyczno-stylistycznej, analizy treści i monitoringu przeprowadzono analizę naukową językowej technologii powtórzeń z funkcjonalnego punktu widzenia i wskazano dominujące sposoby jej realizacji. Stwierdzono, że powtórzenie jako językowa technologia medialna realizuje funkcję tekstotwórczą, czyli jest środkiem architektury tekstu medialnego, a także funkcję oddziaływania lub manipulacji poprzez istotne dla autora nominacje, aksjologiczne, identyfikacyjne i funkcje rozpoznawania w tekstach medialnych o różnej tematyce i kierunkach. Środki realizacji definiowane są jako rytmiczne typy powtórzeń, słowa kluczowe, znaczniki językowe, refreny, środki syntaktyczne, peryfraza i tautologia, środki językowe w połączeniu ze środkami niewerbalnymi, co ujawnia nieliniową specyfikę współczesnych tekstów medialnych. Należy zauważyć, że kilka funkcji można zaimplementować w jednym tekście za pomocą powtarzania różnych środków.

ŚREDNIOWIECZNA TEORIA „SIEDMIU KLIMATÓW”: NOWE PODEJŚCIE DO PROBLEMU

Olha Borysova

doktor nauk historycznych, profesor, profesor katedry historii i dyscyplin społeczno-ekonomicznych, KZ „Charkowska Akademia Humanitarno-Pedagogiczna” Rada Regionalna Charkowa (Charków, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-0875-9065
Anotation. W artykule autor, opierając się na analizie źródeł historycznych i literatury naukowej, opowiada się za ukształtowaniem nowego podejścia do starożytnej i średniowiecznej teorii „siedmiu klimatów”, która była metodologią całej starożytnej Grecji i średniowiecznej teorii arabskiej kosmografia. Ustalono stopień opracowania tego problemu w nauce, poddano analizie ważne stwierdzenie z jednego ze źródeł historycznych i przedstawiono osobiste rozważania dotyczące tego, że Klimata (κλίματα – starożytna greka.) nie jest sztucznym wytworem starożytności lub średniowieczny intelekt arabski, ale pewną rzeczywistość, którą starożytni naukowcy próbowali zbadać i opisać w dostępny im sposób oraz w istniejących wówczas tradycjach i kategoriach. Autorka, stosując podejście interdyscyplinarne, przedstawia swój punkt widzenia na to, czym jest zjawisko Klimata.
Keywords: W artykule autor, opierając się na analizie źródeł historycznych i literatury naukowej, opowiada się za ukształtowaniem nowego podejścia do starożytnej i średniowiecznej teorii „siedmiu klimatów”, która była metodologią całej starożytnej Grecji i średniowiecznej teorii arabskiej kosmografia. Ustalono stopień opracowania tego problemu w nauce, poddano analizie ważne stwierdzenie z jednego ze źródeł historycznych i przedstawiono osobiste rozważania dotyczące tego, że Klimata (κλίματα – starożytna greka.) nie jest sztucznym wytworem starożytności lub średniowieczny intelekt arabski, ale pewną rzeczywistość, którą starożytni naukowcy próbowali zbadać i opisać w dostępny im sposób oraz w istniejących wówczas tradycjach i kategoriach. Autorka, stosując podejście interdyscyplinarne, przedstawia swój punkt widzenia na to, czym jest zjawisko Klimata.

MODEL TOŻSAMOŚCI PŁCIOWEJ LGBTIQ+: BADANIE EMPIRYCZNE

Mariia Hrechanyk

psycholog, aspirant кatedry Psychologii Zaporoski Uniwersytet Narodowy (Zaporoże, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-1650-3692
Anotation. W artykule zaprezentowano wyniki badań nad komponentami tożsamości płciowej LGBTIQ+. W toku badań przeprowadzono analizę porównawczą pomiędzy osobami LGBTIQ+ a heteroseksualną grupą kontrolną i ujawniono istotne różnice w wyrażaniu siebie płci. Ustalono, że tożsamość płciowa przedstawicieli grupy kontrolnej w dużej mierze zależy od płci biologicznej, natomiast członków społeczności LGBTIQ+ charakteryzuje większa androgynia, a ich tożsamość płciowa jest w znacznie mniejszym stopniu powiązana z płcią biologiczną. Dla obu grup (LGBTIQ+ i kontrola) przeprowadzono analizę regresji, która podkreśliła znaczenie tożsamości płciowej i płci biologicznej w kształtowaniu się męskości/kobiecości. W grupie kontrolnej płeć i identyfikacja płciowa mają bardziej tradycyjny charakter, w społeczności LGBTIQ+ występuje większa zmienność i mniej konwencjonalne relacje pomiędzy tożsamością płciową a cechami płciowymi. Brak istotnego wpływu wieku i poziomu wykształcenia na wskaźnik męskości/kobiecości w obu grupach wskazuje także na ograniczenie tych czynników w kształtowaniu cech płciowych.
Keywords: W artykule zaprezentowano wyniki badań nad komponentami tożsamości płciowej LGBTIQ+. W toku badań przeprowadzono analizę porównawczą pomiędzy osobami LGBTIQ+ a heteroseksualną grupą kontrolną i ujawniono istotne różnice w wyrażaniu siebie płci. Ustalono, że tożsamość płciowa przedstawicieli grupy kontrolnej w dużej mierze zależy od płci biologicznej, natomiast członków społeczności LGBTIQ+ charakteryzuje większa androgynia, a ich tożsamość płciowa jest w znacznie mniejszym stopniu powiązana z płcią biologiczną. Dla obu grup (LGBTIQ+ i kontrola) przeprowadzono analizę regresji, która podkreśliła znaczenie tożsamości płciowej i płci biologicznej w kształtowaniu się męskości/kobiecości. W grupie kontrolnej płeć i identyfikacja płciowa mają bardziej tradycyjny charakter, w społeczności LGBTIQ+ występuje większa zmienność i mniej konwencjonalne relacje pomiędzy tożsamością płciową a cechami płciowymi. Brak istotnego wpływu wieku i poziomu wykształcenia na wskaźnik męskości/kobiecości w obu grupach wskazuje także na ograniczenie tych czynników w kształtowaniu cech płciowych.

DZIENNIKARSTWO WOJSKOWE JAKO NARZĘDZIE PROPAGANDY INFORMACYJNEJ

Karyna Akopian, Valentyna Shulgina

Karyna Akopian, aspirant кatedry Dziennikarstwa Narodowy Uniwersytet Lotniczy (Kijów, Ukraina)
Valentyna Shulgina, doktor nauk filologicznych, profesor wydziału dziennikarstwa Narodowy Uniwersytet Lotniczy (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0008-9813-5873, ORCID ID: 0000-0001-9906-3033
Anotation. Od czasu ogłoszenia niepodległości Ukrainy dziennikarstwo wojskowe istnieje w swojej „biernej” formie. Oficerowie prasowi pełniący służbę w wojsku wiernie wykonywali swoje obowiązki, jednak o ich oficjalnych działaniach nikt nie wypowiadał się głośno. Było to spowodowane w szczególności niskim zainteresowaniem społecznym armią ukraińską, które w latach 2000. szczególnie „spadało”. Sytuacja uległa jednak zmianie w 2014 roku, kiedy Ukraina stała się zakładnikiem niewypowiedzianej wojny ze strony Federacji Rosyjskiej, której pierwszym krokiem była aneksja Krymu, a później – przełamanie wschodnich granic i agresja zbrojna w Donbasie. Od tego czasu dziennikarze wojskowi, którzy służyli w wojsku, wreszcie wyszli z cienia. Znaczna liczba przedstawicieli mediów cywilnych przekwalifikowała się na korespondentów wojennych i zaczęła relacjonować działania bojowe bezpośrednio na miejscu wydarzeń. Dlatego dziennikarstwo wojskowe zasługuje na znaczną uwagę współczesnych naukowców w dziedzinie mediów, co pozytywnie wpłynie na jego odrodzenie i dalszy rozwój.
Keywords: Od czasu ogłoszenia niepodległości Ukrainy dziennikarstwo wojskowe istnieje w swojej „biernej” formie. Oficerowie prasowi pełniący służbę w wojsku wiernie wykonywali swoje obowiązki, jednak o ich oficjalnych działaniach nikt nie wypowiadał się głośno. Było to spowodowane w szczególności niskim zainteresowaniem społecznym armią ukraińską, które w latach 2000. szczególnie „spadało”. Sytuacja uległa jednak zmianie w 2014 roku, kiedy Ukraina stała się zakładnikiem niewypowiedzianej wojny ze strony Federacji Rosyjskiej, której pierwszym krokiem była aneksja Krymu, a później – przełamanie wschodnich granic i agresja zbrojna w Donbasie. Od tego czasu dziennikarze wojskowi, którzy służyli w wojsku, wreszcie wyszli z cienia. Znaczna liczba przedstawicieli mediów cywilnych przekwalifikowała się na korespondentów wojennych i zaczęła relacjonować działania bojowe bezpośrednio na miejscu wydarzeń. Dlatego dziennikarstwo wojskowe zasługuje na znaczną uwagę współczesnych naukowców w dziedzinie mediów, co pozytywnie wpłynie na jego odrodzenie i dalszy rozwój.

DYSKURS INFORMACYJNY W POLSKICH ŚRODKACH MASOWEGO PRZEKAZU NA PRZYKŁADZIE WOJNY ROSYJSKO-UKRAIŃSKIEJ, A MIANOWICIE Z DNIA 24.02.22

Nataliia Zhukovska

aspirant кatedry „Dziennikarstwo”. Narodowy Uniwersytet Lotniczy (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0002-2924-4861
Anotation. Materiał poświęcony jest zagadnieniom dyskursu informacyjnego. Mianowicie w kontekście relacjonowania wiadomości o Ukrainie przez polskie media w przestrzeni medialnej. O pracy telewizji, radia, portali internetowych i gazet. Ustalono, że dyskurs informacyjny pełni ważną rolę społeczną – wyraża interesy społeczeństwa, dlatego wymaga dodatkowych badań. Ponadto dyskurs informacyjny ma charakter interaktywny i odzwierciedla wszelkie zmiany w życiu społecznym. Uzyskane wyniki mogą posłużyć jako podstawa do dalszych badań nad specyfiką pisania i prezentowania tekstów informacyjnych, informacji w sytuacjach kryzysowych i konfliktowych, w szczególności wojen, które niestety. może się zdarzyć na świecie.
Keywords: Materiał poświęcony jest zagadnieniom dyskursu informacyjnego. Mianowicie w kontekście relacjonowania wiadomości o Ukrainie przez polskie media w przestrzeni medialnej. O pracy telewizji, radia, portali internetowych i gazet. Ustalono, że dyskurs informacyjny pełni ważną rolę społeczną – wyraża interesy społeczeństwa, dlatego wymaga dodatkowych badań. Ponadto dyskurs informacyjny ma charakter interaktywny i odzwierciedla wszelkie zmiany w życiu społecznym. Uzyskane wyniki mogą posłużyć jako podstawa do dalszych badań nad specyfiką pisania i prezentowania tekstów informacyjnych, informacji w sytuacjach kryzysowych i konfliktowych, w szczególności wojen, które niestety. może się zdarzyć na świecie.

TRANSREGIONALIZM WE WSPÓŁCZESNYM ŚWIECIE JAKO CZYNNIK TRANSFORMACJI ZARZĄDZANIA PUBLICZNEGO

Viktor Shcherbak

kandydat nauk politycznych, Profesor nadzwyczajny Katedry Stosunków Międzynarodowych, Uniwersytet Narodowy im. Olesia Honchara Dnipro (Dniepr, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-3655-8087
Anotation. W artykule zbadano specyfikę powiązań poziomych pomiędzy regionami różnych krajów, które zapewniają wzrost gospodarczy, efektywniejszą wymianę technologii i zasobów. Badane są cechy zarządzania publicznego, które stosuje paradygmat nowego zarządzania publicznego i koncentruje się na zwiększaniu efektywności ponadregionalnej wymiany gospodarczej, społecznej i kulturalnej. Ustalono znaki „ustroju narodowego” w odniesieniu do współpracy regionalnej, a także w odniesieniu do celów zadań i specyfiki narodowej wizji współpracy. Wyjaśniono znaczenie możliwości intensywnych kontaktów i promocji marki Ukrainy na obszarach, gdzie dotychczas była ona uzależniona od klasycznych paradygmatów stosunków międzynarodowych. Badany jest status naukowy transregionalizmu, który na obecnym etapie kształtuje się jako zbiór teorii należących do różnych dziedzin dyscyplin. Ocenia się potencjał transregionalizmu w warunkach wojny rosyjsko-ukraińskiej, gdy konieczne jest zrozumienie wsparcia potencjału instytucjonalnego Ukrainy w jej walce z wrogiem zewnętrznym. Ujawniono czynniki realiów rozwoju Ukrainy w warunkach inwazji na pełną skalę, które udowodniły, że nie ma alternatywy dla europejskich wartości i europejskiej przestrzeni interakcji gospodarczych. Należy zauważyć, że istnienie porozumień ramowych i międzypaństwowych podmiotów euroregionalnych otwiera możliwości intensyfikacji kontaktów we wszystkich kierunkach. Ustalono, że interdyscyplinarność transregionalizmu zapewnia szeroką gamę narzędzi do zrozumienia współczesnej współpracy transregionalnej.
Keywords: W artykule zbadano specyfikę powiązań poziomych pomiędzy regionami różnych krajów, które zapewniają wzrost gospodarczy, efektywniejszą wymianę technologii i zasobów. Badane są cechy zarządzania publicznego, które stosuje paradygmat nowego zarządzania publicznego i koncentruje się na zwiększaniu efektywności ponadregionalnej wymiany gospodarczej, społecznej i kulturalnej. Ustalono znaki „ustroju narodowego” w odniesieniu do współpracy regionalnej, a także w odniesieniu do celów zadań i specyfiki narodowej wizji współpracy. Wyjaśniono znaczenie możliwości intensywnych kontaktów i promocji marki Ukrainy na obszarach, gdzie dotychczas była ona uzależniona od klasycznych paradygmatów stosunków międzynarodowych. Badany jest status naukowy transregionalizmu, który na obecnym etapie kształtuje się jako zbiór teorii należących do różnych dziedzin dyscyplin. Ocenia się potencjał transregionalizmu w warunkach wojny rosyjsko-ukraińskiej, gdy konieczne jest zrozumienie wsparcia potencjału instytucjonalnego Ukrainy w jej walce z wrogiem zewnętrznym. Ujawniono czynniki realiów rozwoju Ukrainy w warunkach inwazji na pełną skalę, które udowodniły, że nie ma alternatywy dla europejskich wartości i europejskiej przestrzeni interakcji gospodarczych. Należy zauważyć, że istnienie porozumień ramowych i międzypaństwowych podmiotów euroregionalnych otwiera możliwości intensyfikacji kontaktów we wszystkich kierunkach. Ustalono, że interdyscyplinarność transregionalizmu zapewnia szeroką gamę narzędzi do zrozumienia współczesnej współpracy transregionalnej.

ZAGRANICZNE DOŚWIADCZENIA W ZAKRESIE ADMINISTRACYJNYCH I PRAWNYCH REGULACJI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ: POZYTYWNE DOŚWIADCZENIA DLA UKRAINY

Oleksandr Holovach

zwycięzca wydziału prawa administracyjnego, karnego i procesu Międzynarodowego Uniwersytetu Biznesu i Prawa (Cherson, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0007-8462-3561
Anotation. Publikacja naukowa analizuje doświadczenia innych krajów w zakresie administracyjno-prawnych regulacji działalności gospodarczej. Szczególną uwagę zwraca się na pozytywne doświadczenia krajów Unii Europejskiej, Wielkiej Brytanii i USA, które posiadają najbardziej rozwinięte systemy administracji publicznej w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, ugruntowane i efektywne systemy podatkowe, wykazują pozytywne doświadczenia w tworzenie korzystnych warunków dla rozwoju biznesu itp. Podkreśla się, że na szczególną uwagę zasługują pozytywne doświadczenia zagranicy w utrzymywaniu właściwej równowagi pomiędzy swobodą działalności gospodarczej a kontrolą organów administracji publicznej, co przejawia się w rygorystycznych zasadach deklarowania dochodów i ich opodatkowania, co kształtuje dyscyplinę i sens finansowy społecznej odpowiedzialności przedsiębiorców, rozumiejąc, że bardziej opłaca się prowadzić działalność gospodarczą według ustalonych zasad, niż iść w cień, unikać płacenia podatków, korzystać z pracy nieudokumentowanych pracowników i dopuszczać się innych nielegalnych działań. Zwraca się uwagę, że biorąc pod uwagę pozytywne doświadczenia innych krajów w zakresie administracyjnych i prawnych regulacji działalności gospodarczej na Ukrainie, wszystkie krajowe organy administracji publicznej powinny skupiać swoje działania na tworzeniu przejrzystych i zrozumiałych warunków prowadzenia działalności gospodarczej , co wyklucza przejawy korupcji, a także jest zgodne z praktyką prawną administracji biznesowej w krajach UE, Wielkiej Brytanii i USA. Ponadto proponuje się zaczerpnąć z pozytywnych doświadczeń USA w zakresie braku konieczności rejestracji podmiotów gospodarczych, bazując na fakcie, że każda osoba, z wyjątkiem prawnie określonych urzędników organów administracji publicznej, może swobodnie prowadzić działalność gospodarczą działalności, jednak kluczowa jest dyscyplina finansowa – terminowe płacenie podatków, a także przestrzeganie przepisów celnych, migracyjnych i innych gałęzi legislacji.
Keywords: Publikacja naukowa analizuje doświadczenia innych krajów w zakresie administracyjno-prawnych regulacji działalności gospodarczej. Szczególną uwagę zwraca się na pozytywne doświadczenia krajów Unii Europejskiej, Wielkiej Brytanii i USA, które posiadają najbardziej rozwinięte systemy administracji publicznej w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, ugruntowane i efektywne systemy podatkowe, wykazują pozytywne doświadczenia w tworzenie korzystnych warunków dla rozwoju biznesu itp. Podkreśla się, że na szczególną uwagę zasługują pozytywne doświadczenia zagranicy w utrzymywaniu właściwej równowagi pomiędzy swobodą działalności gospodarczej a kontrolą organów administracji publicznej, co przejawia się w rygorystycznych zasadach deklarowania dochodów i ich opodatkowania, co kształtuje dyscyplinę i sens finansowy społecznej odpowiedzialności przedsiębiorców, rozumiejąc, że bardziej opłaca się prowadzić działalność gospodarczą według ustalonych zasad, niż iść w cień, unikać płacenia podatków, korzystać z pracy nieudokumentowanych pracowników i dopuszczać się innych nielegalnych działań. Zwraca się uwagę, że biorąc pod uwagę pozytywne doświadczenia innych krajów w zakresie administracyjnych i prawnych regulacji działalności gospodarczej na Ukrainie, wszystkie krajowe organy administracji publicznej powinny skupiać swoje działania na tworzeniu przejrzystych i zrozumiałych warunków prowadzenia działalności gospodarczej , co wyklucza przejawy korupcji, a także jest zgodne z praktyką prawną administracji biznesowej w krajach UE, Wielkiej Brytanii i USA. Ponadto proponuje się zaczerpnąć z pozytywnych doświadczeń USA w zakresie braku konieczności rejestracji podmiotów gospodarczych, bazując na fakcie, że każda osoba, z wyjątkiem prawnie określonych urzędników organów administracji publicznej, może swobodnie prowadzić działalność gospodarczą działalności, jednak kluczowa jest dyscyplina finansowa – terminowe płacenie podatków, a także przestrzeganie przepisów celnych, migracyjnych i innych gałęzi legislacji.

REGULACJE PRAWNE EKSPORTU I IMPORTU TOWARÓW WOJSKOWYCH I PODWÓJNEGO PRZEZNACZENIA NA SŁOWACJI I UKRAINIE: ANALIZA PORÓWNAWCZA

Ihor Doluda

aspirant Kijowskiego Uniwersytetu Prawa i Własności Intelektualnej (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-4336-4034
Anotation. W artykule dokonano analizy porównawczej regulacji prawnych eksportu i importu towarów wojskowych i podwójnego przeznaczenia na Słowacji i Ukrainie, zwracając uwagę na kluczowe akty prawne, procedury uzyskiwania zezwoleń, a także mechanizmy kontroli i odpowiedzialności. Analizowane są podobne i różne aspekty obu systemów, a także ich wzajemne powiązania w kontekście międzynarodowych standardów i umów. Nasza analiza pomoże zrozumieć skuteczność i przejrzystość mechanizmów prawnych mających na celu kontrolę obrotu produktami militarnymi i dualnymi w dwóch ważnych krajach Europy Środkowo-Wschodniej.
Keywords: W artykule dokonano analizy porównawczej regulacji prawnych eksportu i importu towarów wojskowych i podwójnego przeznaczenia na Słowacji i Ukrainie, zwracając uwagę na kluczowe akty prawne, procedury uzyskiwania zezwoleń, a także mechanizmy kontroli i odpowiedzialności. Analizowane są podobne i różne aspekty obu systemów, a także ich wzajemne powiązania w kontekście międzynarodowych standardów i umów. Nasza analiza pomoże zrozumieć skuteczność i przejrzystość mechanizmów prawnych mających na celu kontrolę obrotu produktami militarnymi i dualnymi w dwóch ważnych krajach Europy Środkowo-Wschodniej.

CHARAKTERYSTYKA PRZEDMIOTOWA INSTYTUCJONALNEGO MECHANIZMU REALIZACJI POLITYKI PAŃSTWA W ZAKRESIE WYKRYWANIA, POSZUKIWAŃ I ZARZĄDZANIA AKTYWAMI

Olena Duma

zwycięzca wydziału prawa administracyjnego, karnego i procesu Międzynarodowego Uniwersytetu Biznesu i Prawa (Cherson, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0007-3168-7748
Anotation. Celem artykułu jest przeprowadzenie przedmiotowej charakterystyki instytucjonalnego mechanizmu realizacji polityki państwa w zakresie identyfikacji, poszukiwania i zarządzania majątkiem we współczesnych warunkach na Ukrainie. Badanie określonego celu artykułu przeprowadzono przy użyciu dialektycznych metod wiedzy naukowej, wykorzystania metod analizy i syntezy, wnioskowania logicznego, metody systemowo-strukturalnej oraz metody prognozowania. Stwierdzono, że zdefiniowanie systemu przedmiotów przeszukania mienia uzyskanego w sposób nielegalny wymaga rozgraniczenia aparatu kategorycznego związanego z ustaleniem treści pojęć „poszukiwanie”, „wykrywanie” mienia oraz „zarządzanie”. aktywów. Ustalono, że działania podmiotów mające na celu uniemożliwienie obrotu nielegalnie uzyskanym majątkiem wymagają nie tylko poszukiwania takich przedmiotów, ale także ich zajęcia, w przypadku uzasadnienia jest to logiczny proces dopełniający interakcję uczestników obrady. Zasadne jest, że jednym z priorytetów realizacji polityki państwa w zakresie identyfikacji, poszukiwania i zarządzania mieniem, co wymaga refleksji legislacyjnej poprzez uzupełnienie art. 1 ustawy Ukrainy „O Narodowej Agencji Ukrainy ds. Identyfikacji” , Poszukiwanie i zarządzanie mieniem uzyskanym z korupcji i innych przestępstw” w zakresie obowiązków ARiMR ustala się wymóg zachowania ekonomicznej efektywności wykorzystania tego mienia. Na podstawie analizy struktury przedmiotowej stosunków zarządzania majątkiem, obecności pierwotnych i wtórnych uczestników stosunków prawnych w celu realizacji polityki państwa w zakresie wykrywania, wyszukiwania i zarządzania aktywami, czy też istnienia relacji kierowniczych i podzarządczych był zdeterminowany. Uzasadniono, że w ramach realizacji polityki państwa w zakresie wykrywania, poszukiwania i zarządzania mieniem głównym zarządcą jest Narodowa Agencja, natomiast funkcje podzarządzania mieniem powierzane są innym uczestnikom tej czynności prawnej. relacje – osoby fizyczneprzedsiębiorcy lub osoby prawne o różnej formie organizacyjno-prawnej działające na podstawie umowy zawartej w postępowaniu o ogłoszenie konkursu i oferty publicznej.
Keywords: Celem artykułu jest przeprowadzenie przedmiotowej charakterystyki instytucjonalnego mechanizmu realizacji polityki państwa w zakresie identyfikacji, poszukiwania i zarządzania majątkiem we współczesnych warunkach na Ukrainie. Badanie określonego celu artykułu przeprowadzono przy użyciu dialektycznych metod wiedzy naukowej, wykorzystania metod analizy i syntezy, wnioskowania logicznego, metody systemowo-strukturalnej oraz metody prognozowania. Stwierdzono, że zdefiniowanie systemu przedmiotów przeszukania mienia uzyskanego w sposób nielegalny wymaga rozgraniczenia aparatu kategorycznego związanego z ustaleniem treści pojęć „poszukiwanie”, „wykrywanie” mienia oraz „zarządzanie”. aktywów. Ustalono, że działania podmiotów mające na celu uniemożliwienie obrotu nielegalnie uzyskanym majątkiem wymagają nie tylko poszukiwania takich przedmiotów, ale także ich zajęcia, w przypadku uzasadnienia jest to logiczny proces dopełniający interakcję uczestników obrady. Zasadne jest, że jednym z priorytetów realizacji polityki państwa w zakresie identyfikacji, poszukiwania i zarządzania mieniem, co wymaga refleksji legislacyjnej poprzez uzupełnienie art. 1 ustawy Ukrainy „O Narodowej Agencji Ukrainy ds. Identyfikacji” , Poszukiwanie i zarządzanie mieniem uzyskanym z korupcji i innych przestępstw” w zakresie obowiązków ARiMR ustala się wymóg zachowania ekonomicznej efektywności wykorzystania tego mienia. Na podstawie analizy struktury przedmiotowej stosunków zarządzania majątkiem, obecności pierwotnych i wtórnych uczestników stosunków prawnych w celu realizacji polityki państwa w zakresie wykrywania, wyszukiwania i zarządzania aktywami, czy też istnienia relacji kierowniczych i podzarządczych był zdeterminowany. Uzasadniono, że w ramach realizacji polityki państwa w zakresie wykrywania, poszukiwania i zarządzania mieniem głównym zarządcą jest Narodowa Agencja, natomiast funkcje podzarządzania mieniem powierzane są innym uczestnikom tej czynności prawnej. relacje – osoby fizyczneprzedsiębiorcy lub osoby prawne o różnej formie organizacyjno-prawnej działające na podstawie umowy zawartej w postępowaniu o ogłoszenie konkursu i oferty publicznej.

SYSTEM ZASAD POLITYKI ADMINISTRACYJNEJ UKRAINY

Artem Zubko

kandydat nauk prawnych, doktorant Instytutu Badawczego Prawa Publicznego (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0003-2025-0202
Anotation. Przedmiotem analizy tej publikacji jest polityka administracyjna Ukrainy jako zespół powiązanych ze sobą zasad ideologicznych i pojęciowych, które zostaną poddane wnikliwemu przestudiowaniu, co pozwoli odkryć i zrozumieć jej cele, wartości i logikę funkcjonowania jako samodzielne zjawisko administracyjno-prawne. Stosowanie arsenału ogólnonaukowych metod wiedzy naukowej (analiza i synteza, analiza krytyczna, metoda porównawcza i metoda opisowa itp.) w korelacji z punktem zastosowania specjalnych metod prawnych, w szczególności takich jak: analiza dogmatyczna, porównawcza analiza prawna , modelowanie prawne, przedstawiono system zasad polityki administracyjnej Ukrainy (którego część stanowi już integralny element krajowego systemu prawnego, a druga koniecznie musi znaleźć w nim swoje uprzedmiotowienie). Rozważanie postawionych zagadnień kończy się podsumowaniem istnienia korelacji między ustalonymi tradycyjnymi zasadami ideowymi i koncepcyjnymi sprawowania rządzącego wpływu państwa na państwo i stosunki społeczne a współczesnymi wymaganiami mającymi na celu doskonalenie procesów zarządzania i osiąganie celów strategicznych państwa rozwój państwa.
Keywords: Przedmiotem analizy tej publikacji jest polityka administracyjna Ukrainy jako zespół powiązanych ze sobą zasad ideologicznych i pojęciowych, które zostaną poddane wnikliwemu przestudiowaniu, co pozwoli odkryć i zrozumieć jej cele, wartości i logikę funkcjonowania jako samodzielne zjawisko administracyjno-prawne. Stosowanie arsenału ogólnonaukowych metod wiedzy naukowej (analiza i synteza, analiza krytyczna, metoda porównawcza i metoda opisowa itp.) w korelacji z punktem zastosowania specjalnych metod prawnych, w szczególności takich jak: analiza dogmatyczna, porównawcza analiza prawna , modelowanie prawne, przedstawiono system zasad polityki administracyjnej Ukrainy (którego część stanowi już integralny element krajowego systemu prawnego, a druga koniecznie musi znaleźć w nim swoje uprzedmiotowienie). Rozważanie postawionych zagadnień kończy się podsumowaniem istnienia korelacji między ustalonymi tradycyjnymi zasadami ideowymi i koncepcyjnymi sprawowania rządzącego wpływu państwa na państwo i stosunki społeczne a współczesnymi wymaganiami mającymi na celu doskonalenie procesów zarządzania i osiąganie celów strategicznych państwa rozwój państwa.

TEORETYCZNA I PRAWNA CHARAKTERYSTYKA PRZEWINIENIA DYSCYPLINARNEGO JAKO PODSTAWA POCIĄGNIĘCIA PRAWNIKA DO ODPOWIEDZIALNOŚCI DYSCYPLINARNEJ

Anna Zuyeva

laureat Naukowego Instytutu Prawa Publicznego (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0009-4436-1469
Anotation. Artykuł poświęcony jest naukowo-teoretycznej analizie kategorii „przekroczenie dyscyplinarne prawnika” jako podstawy pociągnięcia go do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Badano teoretyczne i prawne podejścia do zrozumienia przewinienia dyscyplinarnego prawnika. Scharakteryzowano subiektywne i obiektywne przejawy składu przewinienia dyscyplinarnego prawnika. Sugeruje się, że przez „przekroczenie dyscyplinarne prawnika” należy rozumieć zawinione, niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie prawnika podczas jego działalności zawodowej, a także innej działalności społecznej i publicznej (działalność publiczna, naukowa, dziennikarska, komunikowanie w Internecie ), które polega na naruszeniu przepisów prawa ustanowionych w zakresie adwokactwa i działalności adwokackiej i/lub Zasad Etyki Adwokackiej, wymogów i zakazów, obowiązków zawodowych i moralno-etycznych adwokata wobec klientów, współpracowników i całego Instytutu Adwokatury, sądem i innymi organami państwowymi, a także w ogóle społeczeństwem, co skutkuje szkodą dla klienta i/lub instytucji adwokackiej jako całości, za którą prawo przewiduje odpowiedzialność dyscyplinarną.
Keywords: Artykuł poświęcony jest naukowo-teoretycznej analizie kategorii „przekroczenie dyscyplinarne prawnika” jako podstawy pociągnięcia go do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Badano teoretyczne i prawne podejścia do zrozumienia przewinienia dyscyplinarnego prawnika. Scharakteryzowano subiektywne i obiektywne przejawy składu przewinienia dyscyplinarnego prawnika. Sugeruje się, że przez „przekroczenie dyscyplinarne prawnika” należy rozumieć zawinione, niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie prawnika podczas jego działalności zawodowej, a także innej działalności społecznej i publicznej (działalność publiczna, naukowa, dziennikarska, komunikowanie w Internecie ), które polega na naruszeniu przepisów prawa ustanowionych w zakresie adwokactwa i działalności adwokackiej i/lub Zasad Etyki Adwokackiej, wymogów i zakazów, obowiązków zawodowych i moralno-etycznych adwokata wobec klientów, współpracowników i całego Instytutu Adwokatury, sądem i innymi organami państwowymi, a także w ogóle społeczeństwem, co skutkuje szkodą dla klienta i/lub instytucji adwokackiej jako całości, za którą prawo przewiduje odpowiedzialność dyscyplinarną.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UDOWODNIENIU W POSTĘPOWANIU KARNYM W PRZYPADKU OTRZYMANIA PRZEZ URZĘDNIKA NIELEGALNEJ KORZYŚCI

Iryna Kozak

kierownik wydziału egzekwowania prawa i działań antykorupcyjnych PJSC „Międzyregionalna Akademia Zarządzania Personelem” (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-0855-4831
Anotation. W artykule zatytułowanym Dowód w postępowaniu karnym dotyczący otrzymania przez funkcjonariusza nielegalnej korzyści proponuje się zrozumieć całokształt (system) okoliczności składających się na fakty główne i dowodowe podlegające dowodowi (ustalenie). Ważnym elementem dowodu jest stwierdzenie zaistnienia przestępstwa (klauzula 1 część 1 art. 91 Kodeksu postępowania karnego Ukrainy). Oceniono wartość dowodową czasu, miejsca, sposobu i innych okoliczności popełnienia przestępstwa. Parametry czasowe charakteryzują moment zamiaru popełnienia przestępstwa. Metodą przestępstwa są działania przestępcy, które w sposób naturalny przechodzą przez cztery fazy rozwoju: informacyjno-rozpoznawczą (wywiad), przygotowawczo-organizacyjną, czynnościowo-operacyjną oraz zapewniającą zatarcie śladów przestępstwa. Materiały praktyki potwierdzają obowiązek ustalenia formy winy, motywu i celu działania sprawcy (członków grupy przestępczej). Ustalono, że w Kodeksie postępowania karnego Ukrainy w klauzuli 2 część 1 art. 91 Kodeksu postępowania karnego Ukrainy szczegółowo stwierdza winę oskarżonego. Odpowiednia konstrukcja legislacyjna nie odpowiada w pełni procesowi dowodowemu na etapie postępowania przygotowawczego, gdyż oskarżonym jest osoba, przeciwko której skierowano do sądu akt oskarżenia w trybie przewidzianym w art. 291 KPCh Ukrainy.
Keywords: W artykule zatytułowanym Dowód w postępowaniu karnym dotyczący otrzymania przez funkcjonariusza nielegalnej korzyści proponuje się zrozumieć całokształt (system) okoliczności składających się na fakty główne i dowodowe podlegające dowodowi (ustalenie). Ważnym elementem dowodu jest stwierdzenie zaistnienia przestępstwa (klauzula 1 część 1 art. 91 Kodeksu postępowania karnego Ukrainy). Oceniono wartość dowodową czasu, miejsca, sposobu i innych okoliczności popełnienia przestępstwa. Parametry czasowe charakteryzują moment zamiaru popełnienia przestępstwa. Metodą przestępstwa są działania przestępcy, które w sposób naturalny przechodzą przez cztery fazy rozwoju: informacyjno-rozpoznawczą (wywiad), przygotowawczo-organizacyjną, czynnościowo-operacyjną oraz zapewniającą zatarcie śladów przestępstwa. Materiały praktyki potwierdzają obowiązek ustalenia formy winy, motywu i celu działania sprawcy (członków grupy przestępczej). Ustalono, że w Kodeksie postępowania karnego Ukrainy w klauzuli 2 część 1 art. 91 Kodeksu postępowania karnego Ukrainy szczegółowo stwierdza winę oskarżonego. Odpowiednia konstrukcja legislacyjna nie odpowiada w pełni procesowi dowodowemu na etapie postępowania przygotowawczego, gdyż oskarżonym jest osoba, przeciwko której skierowano do sądu akt oskarżenia w trybie przewidzianym w art. 291 KPCh Ukrainy.

BŁĘDY PROCEDURALNE ŚLEDCZEGO PODCZAS DOCHODZENIA OGLĘDZINY MIEJSCA ZDARZENIA

Andriy Koloda

aspirant кatedry Postępowania Karnego i Kryminalistyki Akademia Adwokatury Ukrainy (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-8348-8317
Anotation. Autorka bada charakter prawny błędów proceduralnych popełnionych przez śledczego podczas oględzin miejsca zdarzenia, co odróżnia je od innych rodzajów czynności dochodzeniowych swoim zasadniczym charakterem. Oprócz śledczego w skład podmiotu, który ma prawo przeprowadzić oględziny miejsca zdarzenia, muszą wchodzić także pytający i prokurator, którzy mają prawo i faktycznie prowadzą tę czynność dochodzeniową. Również tryb udzielania dobrowolnej zgody właściciela i użytkownika mieszkania lub innego mienia danej osoby na przeprowadzenie kontroli jest dość niejasno uregulowany przez ustawodawcę krajowego. Autor artykułu przywołuje inne trudności proceduralne, na jakie natrafia śledczy podczas oględzin miejsca zdarzenia, które zarówno w sposób złożony, jak i odrębnie od siebie nie przyczyniają się do zmniejszenia prawdopodobieństwa popełnienia przez prokuraturę błędów proceduralnych.
Keywords: Autorka bada charakter prawny błędów proceduralnych popełnionych przez śledczego podczas oględzin miejsca zdarzenia, co odróżnia je od innych rodzajów czynności dochodzeniowych swoim zasadniczym charakterem. Oprócz śledczego w skład podmiotu, który ma prawo przeprowadzić oględziny miejsca zdarzenia, muszą wchodzić także pytający i prokurator, którzy mają prawo i faktycznie prowadzą tę czynność dochodzeniową. Również tryb udzielania dobrowolnej zgody właściciela i użytkownika mieszkania lub innego mienia danej osoby na przeprowadzenie kontroli jest dość niejasno uregulowany przez ustawodawcę krajowego. Autor artykułu przywołuje inne trudności proceduralne, na jakie natrafia śledczy podczas oględzin miejsca zdarzenia, które zarówno w sposób złożony, jak i odrębnie od siebie nie przyczyniają się do zmniejszenia prawdopodobieństwa popełnienia przez prokuraturę błędów proceduralnych.

MIĘDZYNARODOWE STANDARDY I ZAGRANICZNE DOŚWIADCZENIA REGULACJI PRAWNEJ GŁÓWNYCH ASPEKTÓW WYBORU ZARZĄDZANIA PRZEDSIĘBIORSTWAMI PAŃSTWOWYMI I KOMUNALNYMI

Siergiej Koreniew

student Szkoły Wyższej „Międzynarodowa Uniwersytet Biznesu i Prawa” (Chersoń, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0009-5648-2591
Anotation. Zbadano główne międzynarodowe standardy zarządzania przedsiębiorstwami sektora państwowego i komunalnego gospodarki w zakresie kryteriów i trybu powoływania urzędników do ich kierownictwa. Ujawniono zagraniczne doświadczenia we wdrażaniu tych międzynarodowych standardów, w tym jego część, która podkreśla formy realizacji odpowiednich uprawnień kadrowych organów zarządzających przedsiębiorstwami państwowymi i komunalnymi zatwierdzonymi w obcych krajach, podejścia do rozwiązania problemu formacji i kierunków działalności specjalnych organów doradczych itp. Podstawą metodologiczną niniejszego opracowania jest porównawcza metoda prawna, która pozwoliła skupić uwagę na standardach i zaleceniach dotyczących regulacji prawnej głównych aspektów wyboru kadry kierowniczej przedsiębiorstw państwowych i komunalnych, opracowanych w międzynarodowym systemie prawnym sfery oraz specyfiki doświadczeń poszczególnych państw obcych, a także metod analizy odpowiednich przepisów prawnych, syntezy i uogólniania uzyskanych wyników.
Keywords: Zbadano główne międzynarodowe standardy zarządzania przedsiębiorstwami sektora państwowego i komunalnego gospodarki w zakresie kryteriów i trybu powoływania urzędników do ich kierownictwa. Ujawniono zagraniczne doświadczenia we wdrażaniu tych międzynarodowych standardów, w tym jego część, która podkreśla formy realizacji odpowiednich uprawnień kadrowych organów zarządzających przedsiębiorstwami państwowymi i komunalnymi zatwierdzonymi w obcych krajach, podejścia do rozwiązania problemu formacji i kierunków działalności specjalnych organów doradczych itp. Podstawą metodologiczną niniejszego opracowania jest porównawcza metoda prawna, która pozwoliła skupić uwagę na standardach i zaleceniach dotyczących regulacji prawnej głównych aspektów wyboru kadry kierowniczej przedsiębiorstw państwowych i komunalnych, opracowanych w międzynarodowym systemie prawnym sfery oraz specyfiki doświadczeń poszczególnych państw obcych, a także metod analizy odpowiednich przepisów prawnych, syntezy i uogólniania uzyskanych wyników.

ROZDZIAŁ KOMPETENCJI WŁADZY WYKONAWCZEJ I ORGANÓW SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO: AKTUALNE WYZWANIA NA UKRAINIE

Denys Moskal

zwycięzca wydziału prawa administracyjnego, karnego i procesu Międzynarodowego Uniwersytetu Biznesu i Prawa (Cherson, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0009-9397-1255
Anotation. Celem artykułu naukowego jest charakterystyka rozgraniczenia kompetencji organów władzy wykonawczej i samorządu lokalnego oraz wyzwań współczesności na Ukrainie, które powstały w warunkach stanu wojennego. Ustalono, że na Ukrainie na poziomie lokalnym i regionalnym współistnieją dwa podsystemy administracji publicznej – system lokalnych administracji państwowych i system organów samorządu lokalnego. Podkreśla się, że istnienie dwóch podsystemów administracji publicznej, realizacja funkcji państwa i samorządu lokalnego, wymaga ustanowienia efektywnego współdziałania między nimi, w celu zapewnienia skutecznej regulacji potrzeb wspólnot terytorialnych i osób prywatnych, zgodnie z wymogami i interesem państwa. Ustalono, że realizacja równowagi sił pomiędzy organami Rady Ministrów a organami władzy wykonawczej państwa wymaga rozwiązania szeregu problemów, które istnieją i są spowodowane zarówno obiektywnymi, jak i subiektywnymi czynnikami oddziaływania. Do obiektywnych czynników kształtujących równowagę sił pomiędzy organami Rady Ministrów a administracją terytorialną KC Ukrainy i Ministerstwem Spraw Wewnętrznych można zaliczyć: ustrój administracyjno-terytorialny, polityczne postrzeganie idei decentralizacja lub centralizacja władzy w niektórych regionach Ukrainy; niejednoznaczność i wieloznaczność interpretacji treści uprawnień podmiotów władzy, co często wiąże się z brakiem lub niedoskonałością regulacji regulacyjnych zakresu kompetencji organów administracji w różnych sferach życia publicznego. Udowodniono, że brak wyraźnego rozgraniczenia i skorelowania kompetencji organów KM i organów terytorialnych władzy wykonawczej państwa prowadzi do pojawienia się problemów w realizacji interakcji między nimi w różnych sferach – informacyjnej, finansowej, ekologicznej, zasoby naturalne itp. Ustalono, że jednym z najistotniejszych i najbardziej bolesnych problemów wykonywania uprawnień przez organy KM w związku z funkcjonowaniem terytorialnych organów władzy wykonawczej państwa jest kwestia utworzenia odpowiednich środków budżetowych, czyli kwestia realizacji koncepcji decentralizacji finansowej.
Keywords: Celem artykułu naukowego jest charakterystyka rozgraniczenia kompetencji organów władzy wykonawczej i samorządu lokalnego oraz wyzwań współczesności na Ukrainie, które powstały w warunkach stanu wojennego. Ustalono, że na Ukrainie na poziomie lokalnym i regionalnym współistnieją dwa podsystemy administracji publicznej – system lokalnych administracji państwowych i system organów samorządu lokalnego. Podkreśla się, że istnienie dwóch podsystemów administracji publicznej, realizacja funkcji państwa i samorządu lokalnego, wymaga ustanowienia efektywnego współdziałania między nimi, w celu zapewnienia skutecznej regulacji potrzeb wspólnot terytorialnych i osób prywatnych, zgodnie z wymogami i interesem państwa. Ustalono, że realizacja równowagi sił pomiędzy organami Rady Ministrów a organami władzy wykonawczej państwa wymaga rozwiązania szeregu problemów, które istnieją i są spowodowane zarówno obiektywnymi, jak i subiektywnymi czynnikami oddziaływania. Do obiektywnych czynników kształtujących równowagę sił pomiędzy organami Rady Ministrów a administracją terytorialną KC Ukrainy i Ministerstwem Spraw Wewnętrznych można zaliczyć: ustrój administracyjno-terytorialny, polityczne postrzeganie idei decentralizacja lub centralizacja władzy w niektórych regionach Ukrainy; niejednoznaczność i wieloznaczność interpretacji treści uprawnień podmiotów władzy, co często wiąże się z brakiem lub niedoskonałością regulacji regulacyjnych zakresu kompetencji organów administracji w różnych sferach życia publicznego. Udowodniono, że brak wyraźnego rozgraniczenia i skorelowania kompetencji organów KM i organów terytorialnych władzy wykonawczej państwa prowadzi do pojawienia się problemów w realizacji interakcji między nimi w różnych sferach – informacyjnej, finansowej, ekologicznej, zasoby naturalne itp. Ustalono, że jednym z najistotniejszych i najbardziej bolesnych problemów wykonywania uprawnień przez organy KM w związku z funkcjonowaniem terytorialnych organów władzy wykonawczej państwa jest kwestia utworzenia odpowiednich środków budżetowych, czyli kwestia realizacji koncepcji decentralizacji finansowej.

SPECYFIKA STATUSU PRAWNEGO PODMIOTÓW ZWIĄZANYCH Z BEZPIECZEŃSTWEM INFORMACJI

Ivan Nedokhliebov

laureat katedry Prawa Konstytucyjnego i Administracyjnego Zaporoski Uniwersytet Narodowy (Zaporoże, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0006-9450-2379
Anotation. W artykule dokonano kompleksowej analizy prawnej systemu podmiotów zapewniających bezpieczeństwo informacji na Ukrainie. Proponuje się podzielenie wszystkich podmiotów bezpieczeństwa informacji, w zależności od ich statusu prawnego, na trzy grupy: podmioty strategiczne (określają koncepcyjne zagadnienia zapewnienia bezpieczeństwa informacji); jednostki administracyjne (bezpośrednio odpowiedzialne za realizację strategii bezpieczeństwa informacji państwa); podmioty kontrolujące (zapewniają zgodność z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa informacji). Udowodniono, że różnorodność poszczególnych rodzajów działalności informacyjnej wyklucza praktyczną możliwość łączenia wszystkich uprawnień w ramach konkretnej władzy odpowiedzialnej za bezpieczeństwo informacyjne państwa. Autor zauważa, że obiecującym kierunkiem we współczesnych warunkach jest koordynacja interakcji państwowych i niepaństwowych podmiotów bezpieczeństwa informacji w ramach jednego mechanizmu zarządzania informacją. Zakłada się, że mechanizm ten przewiduje przyznanie społeczeństwu maksymalnej liczby praw i włączenie go do współpracy na wszystkich poziomach bezpieczeństwa informacji (państwo, społeczeństwo, jednostka).
Keywords: W artykule dokonano kompleksowej analizy prawnej systemu podmiotów zapewniających bezpieczeństwo informacji na Ukrainie. Proponuje się podzielenie wszystkich podmiotów bezpieczeństwa informacji, w zależności od ich statusu prawnego, na trzy grupy: podmioty strategiczne (określają koncepcyjne zagadnienia zapewnienia bezpieczeństwa informacji); jednostki administracyjne (bezpośrednio odpowiedzialne za realizację strategii bezpieczeństwa informacji państwa); podmioty kontrolujące (zapewniają zgodność z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa informacji). Udowodniono, że różnorodność poszczególnych rodzajów działalności informacyjnej wyklucza praktyczną możliwość łączenia wszystkich uprawnień w ramach konkretnej władzy odpowiedzialnej za bezpieczeństwo informacyjne państwa. Autor zauważa, że obiecującym kierunkiem we współczesnych warunkach jest koordynacja interakcji państwowych i niepaństwowych podmiotów bezpieczeństwa informacji w ramach jednego mechanizmu zarządzania informacją. Zakłada się, że mechanizm ten przewiduje przyznanie społeczeństwu maksymalnej liczby praw i włączenie go do współpracy na wszystkich poziomach bezpieczeństwa informacji (państwo, społeczeństwo, jednostka).

SPECYFIKA I PODSTAWY STOSUNKÓW PUBLICZNO-PRAWNYCH W REALIZACJI FUNKCJI OPERACYJNO-ŚLEDCZEJ JAKO KIERUNEK DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACYJNEJ POLICJI NARODOWEJ UKRAINY

Volodymyr Ogurchenko

kandydat nauk prawnych, doktorant Państwowy Uniwersytet Spraw Wewnętrznych w Dniepropietrowsku (Dniepr, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0008-1752-9740
Anotation. W artykule poddano analizie stosunki publiczno-prawne w realizacji funkcji operacyjno-śledczej jako kierunku działalności administracyjnej Policji Narodowej Ukrainy, czyli relacje pomiędzy Policją Narodową Ukrainy, jako podmiotem administracji publicznej, a inne osoby prawne powstałe w procesie realizacji działań operacyjnodochodzeniowych . Ustalono, że stosunki te charakteryzują się następującymi cechami: 1) specyficznym składem podmiotowym (Policja Narodowa Ukrainy jako podmiot administracji publicznej oraz inne podmioty prawne, w tym organy państwowe, organy samorządu lokalnego, uczestniczą w te relacje obywatele, osoby prawne); 2) przedmiotem stosunku jest operacyjna działalność dochodzeniowo-śledcza, której celem jest zapobieganie, wykrywanie, powstrzymywanie i rozwiązywanie przestępstw; 3) celem stosunków jest zapewnienie bezpieczeństwa obywateli, społeczeństwa i państwa; 4) treść stanowią uprawnienia administracyjne jednostek Policji Narodowej Ukrainy w realizacji funkcji operacyjnodochodzeniowej. Wyodrębniono podstawy stosunków publiczno-prawnych w realizacji funkcji operacyjno-śledczej jako kierunku działalności administracyjnej Policji Narodowej Ukrainy.
Keywords: W artykule poddano analizie stosunki publiczno-prawne w realizacji funkcji operacyjno-śledczej jako kierunku działalności administracyjnej Policji Narodowej Ukrainy, czyli relacje pomiędzy Policją Narodową Ukrainy, jako podmiotem administracji publicznej, a inne osoby prawne powstałe w procesie realizacji działań operacyjnodochodzeniowych . Ustalono, że stosunki te charakteryzują się następującymi cechami: 1) specyficznym składem podmiotowym (Policja Narodowa Ukrainy jako podmiot administracji publicznej oraz inne podmioty prawne, w tym organy państwowe, organy samorządu lokalnego, uczestniczą w te relacje obywatele, osoby prawne); 2) przedmiotem stosunku jest operacyjna działalność dochodzeniowo-śledcza, której celem jest zapobieganie, wykrywanie, powstrzymywanie i rozwiązywanie przestępstw; 3) celem stosunków jest zapewnienie bezpieczeństwa obywateli, społeczeństwa i państwa; 4) treść stanowią uprawnienia administracyjne jednostek Policji Narodowej Ukrainy w realizacji funkcji operacyjnodochodzeniowej. Wyodrębniono podstawy stosunków publiczno-prawnych w realizacji funkcji operacyjno-śledczej jako kierunku działalności administracyjnej Policji Narodowej Ukrainy.

REWIZJA ORZECZEŃ SĄDOWYCH JAKO NARZĘDZIE ZWALCZANIA KORUPCJI W SĄDOWNICTWIE ADMINISTRACYJNYM UKRAINY

Olena Osipova

doktor filozofii, sędzia Sumski Rejonowy Sąd Administracyjny (Sumy, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0001-6289-5581
Anotation. W artykule naukowym autor dokonuje analizy obowiązującego ustawodawstwa procesowego Ukrainy w zakresie kontroli orzeczeń sądów apelacyjnych w postępowaniu kasacyjnym i, stosując metody badań historycznych i porównawczych, dochodzi do wniosku, że ograniczenie legislacyjne prawo do skargi kasacyjnej kryje w sobie pewne ryzyko korupcji. W celu przeciwdziałania korupcji sędziów apelacji w procesie rozpatrywania odwołań proponuje się wprowadzenie specjalnego proceduralnego mechanizmu antykorupcyjnego z udziałem sędziów pierwszej instancji, którym zostanie przyznane prawo do inicjowania kontroli orzeczeń sądów sądu apelacyjnego w postępowaniu rewizyjnym w przypadkach określonych przez prawo. W tym celu należy uzupełnić kodeksy postępowania o odrębną sekcję „Przegląd orzeczeń sądowych w procedurze rewizyjnej”, w której należy uwzględnić prawo sędziów do wszczęcia rewizji, przypadki, porządek, granice i skutki rewizji orzeczeń sądowych w procedurze rewizyjnej być napisane w oddzielnych artykułach.
Keywords: W artykule naukowym autor dokonuje analizy obowiązującego ustawodawstwa procesowego Ukrainy w zakresie kontroli orzeczeń sądów apelacyjnych w postępowaniu kasacyjnym i, stosując metody badań historycznych i porównawczych, dochodzi do wniosku, że ograniczenie legislacyjne prawo do skargi kasacyjnej kryje w sobie pewne ryzyko korupcji. W celu przeciwdziałania korupcji sędziów apelacji w procesie rozpatrywania odwołań proponuje się wprowadzenie specjalnego proceduralnego mechanizmu antykorupcyjnego z udziałem sędziów pierwszej instancji, którym zostanie przyznane prawo do inicjowania kontroli orzeczeń sądów sądu apelacyjnego w postępowaniu rewizyjnym w przypadkach określonych przez prawo. W tym celu należy uzupełnić kodeksy postępowania o odrębną sekcję „Przegląd orzeczeń sądowych w procedurze rewizyjnej”, w której należy uwzględnić prawo sędziów do wszczęcia rewizji, przypadki, porządek, granice i skutki rewizji orzeczeń sądowych w procedurze rewizyjnej być napisane w oddzielnych artykułach.

WSPARCIE ADMINISTRACYJNO-PRAWNE PRZY KSZTAŁTOWANIU I REALIZACJI POLITYKI PAŃSTWA W ZAKRESIE NOTARIUSZA W STANIE WOJENNYM

Oksana Pylypenko

zwycięzca wydziału prawa i procesu administracyjnego, karnego Międzynarodowy Uniwersytet Biznesu i Prawa (Chersoń, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0007-5570-8179
Anotation. Artykuł poświęcony jest omówieniu zagadnień związanych z ustalaniem cech administracyjno-prawnego wsparcia kształtowania i realizacji polityki państwa w dziedzinie notariusza w warunkach stanu wojennego poprzez określenie istoty polityki państwa w tym zakresie notariusza, ustalenie stanu jego obsługi administracyjno-prawnej, a także skutki wpływu determinant kształtowania się współczesnego państwa. Wskazano elementy polityki państwa w zakresie usług notarialnych: 1) kształtowanie przesłanek do wykonywania czynności notarialnych; 2) zapewnienie należytego wykonywania czynności notarialnych; 3) towarzysząca obsługa merytoryczna i techniczna czynności notarialnych. Stwierdzono, że kierunek przepisów administracyjno-prawnych dotyczących stosunków społecznych związanych z kształtowaniem i realizacją polityki państwa w zakresie notariusza zależy od podmiotu wykonującego czynności władzowo-administracyjne w zakresie notariusza oraz formy konsolidacji zewnętrznej stosowanego przez nią regulatora prawnego. Ustalono, że kierunek przepisów administracyjno-prawnych dotyczących stosunków społecznych związanych z kształtowaniem i realizacją polityki państwa w zakresie notariusza zależy od podmiotu wykonującego czynności władzowo-administracyjne w zakresie notariusza oraz formy zewnętrznych konsolidację stosowanego przez nią regulatora prawnego. Proponowane są zmiany w przepisach, które przyczynią się do poprawy wsparcia administracyjno-prawnego w kształtowaniu i realizacji polityki państwa w dziedzinie notariusza.
Keywords: Artykuł poświęcony jest omówieniu zagadnień związanych z ustalaniem cech administracyjno-prawnego wsparcia kształtowania i realizacji polityki państwa w dziedzinie notariusza w warunkach stanu wojennego poprzez określenie istoty polityki państwa w tym zakresie notariusza, ustalenie stanu jego obsługi administracyjno-prawnej, a także skutki wpływu determinant kształtowania się współczesnego państwa. Wskazano elementy polityki państwa w zakresie usług notarialnych: 1) kształtowanie przesłanek do wykonywania czynności notarialnych; 2) zapewnienie należytego wykonywania czynności notarialnych; 3) towarzysząca obsługa merytoryczna i techniczna czynności notarialnych. Stwierdzono, że kierunek przepisów administracyjno-prawnych dotyczących stosunków społecznych związanych z kształtowaniem i realizacją polityki państwa w zakresie notariusza zależy od podmiotu wykonującego czynności władzowo-administracyjne w zakresie notariusza oraz formy konsolidacji zewnętrznej stosowanego przez nią regulatora prawnego. Ustalono, że kierunek przepisów administracyjno-prawnych dotyczących stosunków społecznych związanych z kształtowaniem i realizacją polityki państwa w zakresie notariusza zależy od podmiotu wykonującego czynności władzowo-administracyjne w zakresie notariusza oraz formy zewnętrznych konsolidację stosowanego przez nią regulatora prawnego. Proponowane są zmiany w przepisach, które przyczynią się do poprawy wsparcia administracyjno-prawnego w kształtowaniu i realizacji polityki państwa w dziedzinie notariusza.

REGULACJE PRAWNE DOŻYWOCIA W USA I NA UKRAINIE: ANALIZA PORÓWNAWCZA

Maksym Soroka

aspirant кatedry Prawa Administracyjnego i Karnego Uniwersytet Narodowy im. Olesia Honchara Dnipro (Dniepr, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0000-5229-1063
Anotation. Wskazuje się, że w wielu krajach świata dożywocie jest najsurowszą karą stosowaną wobec osób, które dopuściły się najpoważniejszych przestępstw kryminalnych. Należy zauważyć, że na ogół badacze definiują dożywocie jako rodzaj kary, która daje państwu prawo do przetrzymywania więźnia w więzieniu dożywotnio, czyli aż do śmierci. Podano klasyfikację kary dożywotniego pozbawienia wolności jako rodzaju kary kryminalnej opracowanej przez naukowców brytyjskich i ukraińskich. Podkreśla się, że Stany Zjednoczone są jednym z najbardziej rozwiniętych krajów świata, w którym wobec osób popełniających przestępstwa stosowane są dość surowe i surowe sankcje karne. Ustalono, że zgodnie z Kodeksem karnym Ukrainy za popełnienie szczególnie poważnych przestępstw na Ukrainie przewiduje się dożywocie. Propozycja rozwiązania problematycznych aspektów stosowania kary dożywotniego pozbawienia wolności na Ukrainie w oparciu o zapożyczenie z doświadczeń Stanów Zjednoczonych, w szczególności w zakresie wprowadzenia zwolnienia warunkowego i wcześniejszego zwolnienia z kary dożywotniego pozbawienia wolności, jest uzasadniona. Wzorem Stanów Zjednoczonych proponuje się utworzenie Komisji ds. warunkowego wcześniejszego zwolnienia osób odbywających karę dożywocia na Ukrainie.
Keywords: Wskazuje się, że w wielu krajach świata dożywocie jest najsurowszą karą stosowaną wobec osób, które dopuściły się najpoważniejszych przestępstw kryminalnych. Należy zauważyć, że na ogół badacze definiują dożywocie jako rodzaj kary, która daje państwu prawo do przetrzymywania więźnia w więzieniu dożywotnio, czyli aż do śmierci. Podano klasyfikację kary dożywotniego pozbawienia wolności jako rodzaju kary kryminalnej opracowanej przez naukowców brytyjskich i ukraińskich. Podkreśla się, że Stany Zjednoczone są jednym z najbardziej rozwiniętych krajów świata, w którym wobec osób popełniających przestępstwa stosowane są dość surowe i surowe sankcje karne. Ustalono, że zgodnie z Kodeksem karnym Ukrainy za popełnienie szczególnie poważnych przestępstw na Ukrainie przewiduje się dożywocie. Propozycja rozwiązania problematycznych aspektów stosowania kary dożywotniego pozbawienia wolności na Ukrainie w oparciu o zapożyczenie z doświadczeń Stanów Zjednoczonych, w szczególności w zakresie wprowadzenia zwolnienia warunkowego i wcześniejszego zwolnienia z kary dożywotniego pozbawienia wolności, jest uzasadniona. Wzorem Stanów Zjednoczonych proponuje się utworzenie Komisji ds. warunkowego wcześniejszego zwolnienia osób odbywających karę dożywocia na Ukrainie.

KONCEPCJE ROZUMIENIA WINY W STOSUNKACH ADMINISTRACYJNO-PRAWNYCH

Vadym Chervonopyskyi

zwycięzca wydziału prawa administracyjnego, karnego i procesu Międzynarodowego Uniwersytetu Biznesu i Prawa (Cherson, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0001-5609-3897
Anotation. Celem artykułu jest charakterystyka koncepcji rozumienia winy w stosunkach administracyjnoprawnych deliktowych. Autor podkreślił, że określenie treści i istoty winy jako elementu mechanizmu odpowiedzialności prawnej jest aktualnym przedmiotem współczesnego orzecznictwa. Autor ustalił, że w ustawodawstwie Ukrainy dotyczącym czynów niedozwolonych dominującym podejściem do rozumienia winy jest mentalny stosunek osoby do popełnionego czynu, co stwarza przeszkody we wprowadzaniu norm ustalających odpowiedzialność osoby prawnej jako podmiotu administracyjno-deliktowe stosunki prawne. Podkreślono, że z punktu widzenia kształtowania się autorskiej koncepcji winy jako stosunku prawnego o charakterze administracyjno-deliktowym istotne jest dokonanie przeglądu publikacji naukowych z dziedzin pokrewnych, w szczególności prawa administracyjnego i finansowego. Podkreśla się, że realizacja badań administracyjno-prawnych i finansowo-prawnych w zakresie ustalania treści i istoty winy jako przesłanki odpowiedzialności administracyjnej ma na celu rozwiązanie problemu znalezienia sposobów zapewnienia skuteczności zapobiegania przestępstwom powstałym w wyniku nielegalnej działalności osoby prawnej. Autorka doszła do wniosku, że rozumienie winy w granicach prawa deliktowego wynika z zastosowania takich koncepcji naukowych i teoretycznych, jak koncepcja teorii psychologicznej i koncepcja teorii behawioralnej. Autor argumentował, że zgodnie z treścią psychologicznej teorii winy jej istota polega na ustaleniu określonego stanu emocjonalnego człowieka, w którym jednostka negatywnie ocenia skuteczność swoich działań, zaniechań lub podjętych decyzji. Autorka podkreśla, że główną wadą psychologicznej teorii winy jest to, że nie odzwierciedla ona kontekstowych i społeczno-kulturowych uwarunkowań winy, istotnych w sferze prawnej. Autor argumentuje, że zgodnie z teorią behawioralną wina odnosi się do obiektywnych elementów deliktowych stosunków prawnych i należy ją definiować jako przestrzeganie wymogów legalności, która charakteryzuje działalność zarówno osoby prawnej, jak i jednostki.
Keywords: Celem artykułu jest charakterystyka koncepcji rozumienia winy w stosunkach administracyjnoprawnych deliktowych. Autor podkreślił, że określenie treści i istoty winy jako elementu mechanizmu odpowiedzialności prawnej jest aktualnym przedmiotem współczesnego orzecznictwa. Autor ustalił, że w ustawodawstwie Ukrainy dotyczącym czynów niedozwolonych dominującym podejściem do rozumienia winy jest mentalny stosunek osoby do popełnionego czynu, co stwarza przeszkody we wprowadzaniu norm ustalających odpowiedzialność osoby prawnej jako podmiotu administracyjno-deliktowe stosunki prawne. Podkreślono, że z punktu widzenia kształtowania się autorskiej koncepcji winy jako stosunku prawnego o charakterze administracyjno-deliktowym istotne jest dokonanie przeglądu publikacji naukowych z dziedzin pokrewnych, w szczególności prawa administracyjnego i finansowego. Podkreśla się, że realizacja badań administracyjno-prawnych i finansowo-prawnych w zakresie ustalania treści i istoty winy jako przesłanki odpowiedzialności administracyjnej ma na celu rozwiązanie problemu znalezienia sposobów zapewnienia skuteczności zapobiegania przestępstwom powstałym w wyniku nielegalnej działalności osoby prawnej. Autorka doszła do wniosku, że rozumienie winy w granicach prawa deliktowego wynika z zastosowania takich koncepcji naukowych i teoretycznych, jak koncepcja teorii psychologicznej i koncepcja teorii behawioralnej. Autor argumentował, że zgodnie z treścią psychologicznej teorii winy jej istota polega na ustaleniu określonego stanu emocjonalnego człowieka, w którym jednostka negatywnie ocenia skuteczność swoich działań, zaniechań lub podjętych decyzji. Autorka podkreśla, że główną wadą psychologicznej teorii winy jest to, że nie odzwierciedla ona kontekstowych i społeczno-kulturowych uwarunkowań winy, istotnych w sferze prawnej. Autor argumentuje, że zgodnie z teorią behawioralną wina odnosi się do obiektywnych elementów deliktowych stosunków prawnych i należy ją definiować jako przestrzeganie wymogów legalności, która charakteryzuje działalność zarówno osoby prawnej, jak i jednostki.

SPECYFIKA USTALANIA OKOLICZNOŚCI, KTÓRE NALEŻY USTALIĆ PODCZAS ŚLEDZTWA W SPRAWIE ZBRODNI WOJENNYCH NA UKRAINIE

Kateryna Shevchyshena

aspirant Instytutu Badawczego Prawa Publicznego (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0000-0002-7768-845X
Anotation. W artykule omówiono główne aspekty początkowego etapu śledztwa w sprawie zbrodni wojennych na Ukrainie, podczas którego śledczy ustala i bada wszelkie okoliczności o znaczeniu karno-prawnym i karno-procesowym. Na podstawie praktyki śledczej i sądowej ustala się główne źródła pozyskiwania informacji o popełnieniu zbrodni wojennej: oświadczenia i raporty otrzymane od obywateli (świadków, naocznych świadków, ofiar); materiały organów ścigania, żołnierzy Sił Zbrojnych, stowarzyszeń społecznych i organizacji praw człowieka, środki masowego przekazu, Internet, publikacje w środkach masowego przekazu, z materiałów śledczych pochodzących z innych postępowań karnych. Twierdzi się, że pewne informacje na wstępnym etapie śledztwa w sprawie zbrodni wojennych na Ukrainie ustala się poprzez zbieranie informacji pierwotnych, które polega na identyfikacji naocznych świadków, świadków i ofiar, wraz z wstępnym otrzymaniem od nich informacji o zdarzeniu zbrodni wojennej, oględziny miejsca zdarzenia, rozpoznanie otaczającego terenu pod kątem ustalenia obrazu śladowego (ustalenie śladów), ustalenie tożsamości przestępcy i jego późniejsze poszukiwania.
Keywords: W artykule omówiono główne aspekty początkowego etapu śledztwa w sprawie zbrodni wojennych na Ukrainie, podczas którego śledczy ustala i bada wszelkie okoliczności o znaczeniu karno-prawnym i karno-procesowym. Na podstawie praktyki śledczej i sądowej ustala się główne źródła pozyskiwania informacji o popełnieniu zbrodni wojennej: oświadczenia i raporty otrzymane od obywateli (świadków, naocznych świadków, ofiar); materiały organów ścigania, żołnierzy Sił Zbrojnych, stowarzyszeń społecznych i organizacji praw człowieka, środki masowego przekazu, Internet, publikacje w środkach masowego przekazu, z materiałów śledczych pochodzących z innych postępowań karnych. Twierdzi się, że pewne informacje na wstępnym etapie śledztwa w sprawie zbrodni wojennych na Ukrainie ustala się poprzez zbieranie informacji pierwotnych, które polega na identyfikacji naocznych świadków, świadków i ofiar, wraz z wstępnym otrzymaniem od nich informacji o zdarzeniu zbrodni wojennej, oględziny miejsca zdarzenia, rozpoznanie otaczającego terenu pod kątem ustalenia obrazu śladowego (ustalenie śladów), ustalenie tożsamości przestępcy i jego późniejsze poszukiwania.

ZADANIA I FUNKCJE SĄDÓW APELACYJNYCH NA UKRAINIE W KONTEKŚCIE ZAPEWNIENIA PRAW I WOLNOŚCI CZŁOWIEKA I OBYWATELA

Natalya Shust

aspirant кatedry Zarządzania i Administracji Publicznej Narodowa Akademia Spraw Wewnętrznych (Kijów, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0008-1934-9583
Anotation. W artykule autor, opierając się na stanowiskach i opiniach naukowców, podsumowuje rozumienie, jaka jest treść zadań i funkcji sądów apelacyjnych na Ukrainie w kontekście zapewnienia praw i wolności człowieka i obywatel. Argumentuje się, że w oparciu o regulowane przepisy najbardziej trafnym i znaczącym sformułowaniem dotyczącym określenia zadań sądów apelacyjnych w postępowaniu administracyjnym może być jedynie uszczegółowienie określonych norm według różnych cech i cech strukturalnych zależnych od szczebla sądu – jakim jest apelacyjny sąd administracyjny, jak również od etapu procesu sądowego, na którym ten ostatni prowadzi swoje czynności. Uzasadnia się, że administracyjno-prawny model funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii wyraźnie wskazuje, że biorąc pod uwagę złożoność funkcjonowania odpowiedniego systemu, wielozmienność jego stosowania, a także szereg istotnych kierunki ochrony praw człowieka i egzekwowania prawa społeczeństwa, które są przewidziane w porządku administracyjno-prawnym, określenie jasnego i zrozumiałego wykazu zadań tej działalności ma zasadnicze znaczenie z punktu widzenia działalności wewnątrzorganizacyjnej, a definicja i sensowne wypełnienie, a także opracowanie mechanizmu realizacji jasno sformułowanych funkcji w praktyce, jest celem jeszcze bardziej priorytetowym. Utrwalone stanowisko, że zadania, jako element statusu administracyjno-prawnego władzy państwowej, pełnią rolę ogólnych prawnych ograniczeń realizacji działań niekompetentnych i wymagają, naszym zdaniem, poważnej uwagi ze strony naukowców i badaczy. Ponadto funkcje są jedną z nielicznych kategorii teoretyczno-prawnych, które bezpośrednio odnoszą się do struktury stanu prawnego organu i są jasno określone w ustawodawstwie Ukrainy, jego odrębnych normach i przepisach.
Keywords: W artykule autor, opierając się na stanowiskach i opiniach naukowców, podsumowuje rozumienie, jaka jest treść zadań i funkcji sądów apelacyjnych na Ukrainie w kontekście zapewnienia praw i wolności człowieka i obywatel. Argumentuje się, że w oparciu o regulowane przepisy najbardziej trafnym i znaczącym sformułowaniem dotyczącym określenia zadań sądów apelacyjnych w postępowaniu administracyjnym może być jedynie uszczegółowienie określonych norm według różnych cech i cech strukturalnych zależnych od szczebla sądu – jakim jest apelacyjny sąd administracyjny, jak również od etapu procesu sądowego, na którym ten ostatni prowadzi swoje czynności. Uzasadnia się, że administracyjno-prawny model funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości Wielkiej Brytanii wyraźnie wskazuje, że biorąc pod uwagę złożoność funkcjonowania odpowiedniego systemu, wielozmienność jego stosowania, a także szereg istotnych kierunki ochrony praw człowieka i egzekwowania prawa społeczeństwa, które są przewidziane w porządku administracyjno-prawnym, określenie jasnego i zrozumiałego wykazu zadań tej działalności ma zasadnicze znaczenie z punktu widzenia działalności wewnątrzorganizacyjnej, a definicja i sensowne wypełnienie, a także opracowanie mechanizmu realizacji jasno sformułowanych funkcji w praktyce, jest celem jeszcze bardziej priorytetowym. Utrwalone stanowisko, że zadania, jako element statusu administracyjno-prawnego władzy państwowej, pełnią rolę ogólnych prawnych ograniczeń realizacji działań niekompetentnych i wymagają, naszym zdaniem, poważnej uwagi ze strony naukowców i badaczy. Ponadto funkcje są jedną z nielicznych kategorii teoretyczno-prawnych, które bezpośrednio odnoszą się do struktury stanu prawnego organu i są jasno określone w ustawodawstwie Ukrainy, jego odrębnych normach i przepisach.

PROCEDURALNA FORMA ROZPATRYWANIA SPRAWY SĄD ADMINISTRACYJNY PIERWSZEJ INSTANCJI

Iryna Łytwynyuk

zwycięzca Międzynarodowego Uniwersytetu Biznesu i Prawa (Chersoń, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0001-3752-0363
Anotation. Artykuł poświęcony jest badaniu formy procesowej rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny I instancji. Stwierdzono, że sądowy proces administracyjny realizowany jest w określonej formie proceduralnej, według ustalonego porządku (kolejności), charakteryzującego się etapami. Forma procesowa postępowania administracyjnego implikuje konieczność uwzględnienia określonych zasad wymiaru sprawiedliwości, w tym specyfiki dowodu oraz zasady urzędowego dochodzenia wszystkich okoliczności sprawy. Tryb rozpatrywania sprawy w postępowaniu administracyjnym wymaga przestrzegania ujednoliconego algorytmu działania sądu i uczestników procesu administracyjnego, zgodnie z określoną formą postępowania. Ma to na celu osiągnięcie bezstronnego, sprawiedliwego i terminowego rozstrzygania przez sąd spraw z zakresu stosunków publicznoprawnych w celu skutecznej ochrony praw i interesów osób prawnych, praw, wolności i interesów osób fizycznych przed naruszeniami przez podmioty władzy.
Keywords: Artykuł poświęcony jest badaniu formy procesowej rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny I instancji. Stwierdzono, że sądowy proces administracyjny realizowany jest w określonej formie proceduralnej, według ustalonego porządku (kolejności), charakteryzującego się etapami. Forma procesowa postępowania administracyjnego implikuje konieczność uwzględnienia określonych zasad wymiaru sprawiedliwości, w tym specyfiki dowodu oraz zasady urzędowego dochodzenia wszystkich okoliczności sprawy. Tryb rozpatrywania sprawy w postępowaniu administracyjnym wymaga przestrzegania ujednoliconego algorytmu działania sądu i uczestników procesu administracyjnego, zgodnie z określoną formą postępowania. Ma to na celu osiągnięcie bezstronnego, sprawiedliwego i terminowego rozstrzygania przez sąd spraw z zakresu stosunków publicznoprawnych w celu skutecznej ochrony praw i interesów osób prawnych, praw, wolności i interesów osób fizycznych przed naruszeniami przez podmioty władzy.

KONCEPCYJNE PODEJŚCIE DO DEFINICJI POJĘCIA „ADMINISTRACJA PUBLICZNA” JAKO KATEGORIA PRAWA ADMINISTRACYJNEGO

Olga Nabokowa

zwycięzca Katedry Prawa Konstytucyjnego i Administracyjnego Zaporoskiego Uniwersytetu Narodowego (Zaporoże, Ukraina)
ORCID ID: 0009-0003-3974-3055
Anotation. W artykule zaproponowano autorską koncepcję administracji publicznej, która opiera się na trzech głównych postulatach: 1) administracja publiczna jest zewnętrzną działalnością organizującą, prowadzoną przez podmioty władzy wykonawczej i samorząd lokalny; 2) administracja publiczna jako „działalność zorientowana na zewnątrz”, mająca na celu realizację postanowień Konstytucji i ustaw Ukrainy, przejawia się w dwóch sferach – w państwie (jako działalność będąca w mechanizmie podziału władzy państwowej, właściwy wyłącznie władzy wykonawczej) i niepaństwowy (jako zewnętrzna działalność organizacyjna organów samorządu terytorialnego i ich urzędników); 3) administracja publiczna jest systemotwórczą kategorią prawa administracyjnego. Proponuje się, aby przedmiotem prawa administracyjnego były: a) public relations w sferze realizacji administracji publicznej; b) relacje wewnątrzorganizacyjne (wewnątrzzarządcze), jakie zachodzą pomiędzy podmiotami władzy publicznej (stosunki podporządkowania, stosunki oficjalne itp.); c) stosunki administracyjno-deliktowe, jeżeli przedmiotem działalności administracyjno-orzeczniczej nie są organy (ich urzędnicy) władzy wykonawczej i samorządu terytorialnego, lecz inne podmioty władzy publicznej (np. Sąd Najwyższy, wyższe sądy wyspecjalizowane, itp.) ; d) stosunki społeczne kształtujące się podczas rozpatrywania sporów publicznoprawnych przez sądy administracyjne. Udowodniono, że jeśli do określenia podmiotu władzy publicznej uczestniczącego w administracyjnych stosunkach prawnych używa się pojęcia „administracja publiczna”, to podmioty prawa administracyjnego można podzielić na trzy rodzaje: 1) administracja publiczna – podmioty administracji publicznej i innych organów publicznych, -podmioty władzy, które w przypadkach przewidzianych przez ustawodawstwo krajowe mogą być uczestnikami stosunków administracyjnych i prawnych (Prezydent Ukrainy, Służba Bezpieczeństwa Ukrainy, prokuratura itp.); 2) funkcjonariusze publiczni jako uczestnicy relacji wewnątrzorganizacyjnych (wewnątrzkierowniczych) we władzach publicznych; 3) osoby prywatne.
Keywords: W artykule zaproponowano autorską koncepcję administracji publicznej, która opiera się na trzech głównych postulatach: 1) administracja publiczna jest zewnętrzną działalnością organizującą, prowadzoną przez podmioty władzy wykonawczej i samorząd lokalny; 2) administracja publiczna jako „działalność zorientowana na zewnątrz”, mająca na celu realizację postanowień Konstytucji i ustaw Ukrainy, przejawia się w dwóch sferach – w państwie (jako działalność będąca w mechanizmie podziału władzy państwowej, właściwy wyłącznie władzy wykonawczej) i niepaństwowy (jako zewnętrzna działalność organizacyjna organów samorządu terytorialnego i ich urzędników); 3) administracja publiczna jest systemotwórczą kategorią prawa administracyjnego. Proponuje się, aby przedmiotem prawa administracyjnego były: a) public relations w sferze realizacji administracji publicznej; b) relacje wewnątrzorganizacyjne (wewnątrzzarządcze), jakie zachodzą pomiędzy podmiotami władzy publicznej (stosunki podporządkowania, stosunki oficjalne itp.); c) stosunki administracyjno-deliktowe, jeżeli przedmiotem działalności administracyjno-orzeczniczej nie są organy (ich urzędnicy) władzy wykonawczej i samorządu terytorialnego, lecz inne podmioty władzy publicznej (np. Sąd Najwyższy, wyższe sądy wyspecjalizowane, itp.) ; d) stosunki społeczne kształtujące się podczas rozpatrywania sporów publicznoprawnych przez sądy administracyjne. Udowodniono, że jeśli do określenia podmiotu władzy publicznej uczestniczącego w administracyjnych stosunkach prawnych używa się pojęcia „administracja publiczna”, to podmioty prawa administracyjnego można podzielić na trzy rodzaje: 1) administracja publiczna – podmioty administracji publicznej i innych organów publicznych, -podmioty władzy, które w przypadkach przewidzianych przez ustawodawstwo krajowe mogą być uczestnikami stosunków administracyjnych i prawnych (Prezydent Ukrainy, Służba Bezpieczeństwa Ukrainy, prokuratura itp.); 2) funkcjonariusze publiczni jako uczestnicy relacji wewnątrzorganizacyjnych (wewnątrzkierowniczych) we władzach publicznych; 3) osoby prywatne.